مجید احمدی مدیر مجموعه هنری عقیلی با تأیید خبر درگذشت جواد عقیلی هنرمند پیشکسوت نقاشی قهوهخانهای، درباره فوت او بیان کرد: آقای عقیلی زمستان سال گذشته برای دیدار با فرزندانش به آمریکا سفر کرد که پس از آن نتوانست به ایران بازگردد. او هم کهولت سن و هم ناراحتی قدیمی ریوی داشت که به همین دلیل در بیمارستان بستری شده بود.
مهر نوشت، وی با بیان اینکه عقیلی به دلیل ناراحتی ریوی مدت زمان طولانی بود که نقاشی نمیکرد، گفت: وی مدت سه هفته در بیمارستان به دلیل عفونت ریه در بیمارستان بستری شده بود که ساعتی پیش به من خبر رسید که متأسفانه دار فانی را وداع گفته است.
احمدی در پایان درباره خاکسپاری این هنرمند فقید در ایران عنوان کرد: هنوز مشخص نیست که پیکر این هنرمند به ایران برمیگردد یا خیر، اما همسر و فرزندان او در آمریکا زندگی میکنند و احتمالاً جواد عقیلی در همان جا تدفین شود.
جواد عقیلی نقاش پیشکسوت قهوهخانهای و مجموعهدار، متولد ۱۳۰۸ یکی از آخرین بازماندههای نسل درخشان نقاشان قهوهخانهای در ایران است که بیش از ۴۰ سال این سبک را حفظ، مراقبت و نگهداری کرد.
عقیلی از قدیم گرایشهای مذهبی داشت و دروس قدیمه خوانده بود. وی همزمان که به دبیرستان میرفت از شاگردان محمدتقی شریعتی هم بود.
این هنرمند فقید قبلاً در مصاحبهای گفته بود: «در اعیاد و مراسم مذهبی مشهد، زمانی که در قهوهخانهها طاق نصرت برای تولد حضرت صاحبالزمان (عج) میبستند، تابلوهای نقاشی قهوهخانهای هم میگذاشتند و این نقاشیها برای من جذاب بودند و به سمتشان کشیده میشدم. تا اینکه یک روزی پس از انقلاب اسلامی، سال ۱۳۵۸ بود، اخبار هنری رادیو اعلام کرد که کلاسهای هنری برای تعلیم خط، نگارگری و نقاشی قهوهخانهای در موزه کاخ سعدآباد برگزار میشود. این خبر را غنیمت شمردم و برای آموزش به آنجا رفتم. استاد عباس بلوکیفر از پیشکسوتان و بزرگان نقاشی قهوهخانهای به ما درس میداد.»
وی از کودکی به نقاشی علاقهمند بود، به طوری که در کنکور دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ۴۰۰ نمره از نقاشی گرفت. البته عقیلی وارد دانشکده فنی شد؛ در واقع، وی سال ۱۳۳۶ کنکور داد و در رشته فنی مشغول به تحصیل در رشته مهندسی راه و ساختمان و در سال ۱۳۴۰ فارغالتحصیل شد اما چیزی از علاقهاش به نقاشی کم نشد.
عقیلی در سالهایی که مهندسی میکرد، به کلاسهای نقاشی هانیبال الخاص در دانشکده هنرهای زیبا نیز میرفت تا نقاشی را آکادمیک فراگیرد. وی پس از انقلاب اسلامی و بعد از بازنشستگی به سراغ علاقه قدیمی خودش رفت و مشغول نقاشی شد.