ویلهلم وونت، دانشمند آلمانی مشهور نظریه «تجربه بیواسطه» را جایگزین «تجربهی باواسطه» کرده است. زمانی که افراد در حال تجربه رویداد ازدواج هستند برای یکدیگر وقت میگذارند، حس دوست داشتن و دوست داشته شدن را تجربه میکنند. اولویت مهم آنها بودن باهم است. آنها از یکدیگر حمایت مالی و عاطفی میکنند و لذت عشق وجودشان را فرامیگیرد. ازدواج یعنی ورود به زندگی روزمره و تجربه چالشهای جدید. افراد فکر میکنند رنج و سختی بعد از ازدواج، اجتنابناپذیر است، اما میتوان با خلاقیت رابطه را نوسازی کرد.
تونل ازدواج
نقطه ورود به تونل ازدواج، جایی است که دیدگاه منفی و انتخاب راههایی محدود ذهن افراد را به خود مشغول میکند. فردی را در نظر بگیرید که در تونلی قرارگرفته که خود را به درودیوار میزند تا فقط از تونل خارج شود. شدت منفی بینی بالا چنان ذهن فرد را تسخیر میکند که او به بدترین رویدادها فکر میکند. دیدگاه تونلی در ازدواج به رویدادهای منفی گذشته متمرکز میشود و چنان قدرتی دارد که وقتی افراد در حال تجربه دیدگاه تونلی هستند اعتمادبهنفس لازم برای اندیشیدن به تجارب مثبت گذشته خود را با نزدیک کردن آن به باتلاق طلاق، از دست میدهند .
تنوع
درصورتیکه فراوانی چنین تجاربی در رابطه افزایش یابد و افراد فکری به حال آن نکنند، تنش، نارضایتی و ناامیدی فضای رابطه را پر میکند. زوج برای بیرون رفتن خود از این شرایط به چیزی جز یک یا دو راهحل محدود فکر نمیکند. درصورتیکه زندگی مشترک موفق راهحلهای متنوعی دارد. بدون شک دیدگاه تونلی برای آنها معنایی کمارزش دارد و دیدگاه خلاقانه راه انتخاب آنها در مواجهه با مسائل زندگی است .
سخن آخر
دیدگاه تونلی دیدن نیمهخالی لیوان در رابطه است و خروج از آن با استفاده از ابتکار خلاقانه افراد رخ میدهد. زوجین میتوانند برای یکدیگر نقش امنترین دوست صمیمی را داشته باشند یا نقش همراهی مملو از ترس، قضاوت و تلافی را با یکدیگر به اشتراک بگذارند که انتخاب راه دوم، رابطه را فرسایشی میکند. بهتر است افراد از افکار فانتزی و آرزوهای دستنیافتنی پرهیز کنند تا از تونل فرسایش خارج و به زندگی آزاد و خلاقانه وارد شوند .
آگاهی افراد به مفهوم دیدگاه تونلی میتواند به تقویت رابطه خلاقانه بین زوجین کمک کند.
منابع
راه انسان شدن – کارل راجرز
عشق هرگز کافی نیست – آرون بک