دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز دوشنبه در مصاحبهای تهدیدآمیز اعلام کرد که واشنگتن این سایت را زیر نظر دارد و اگرچه در حال حاضر فعالیت آشکاری در آن دیده نمیشود، اما ایالات متحده احتمالاً به زودی ضربه سختی را به دهانه ورودی این مجتمع مستحکم وارد خواهد کرد.
کوه کلنگ کجاست؟
کوه کلنگ گزلا، بخشی از ارتفاعات کوهستانی استان اصفهان است. این تأسیسات ادعایی هستهای در فاصله بسیار کمی (حدود یک و نیم کیلومتر از تأسیسات غنیسازی نطنز) واقع شده است.
آنچه کوه کلنگ را از سایر تأسیسات هستهای ایران متمایز میکند، ساختار زمینشناختی و عمق زیاد آن در دل کوه است است. بر اساس تخمین کارشناسان تسلیحاتی، تالارهای زیرزمینی این مجتمع در عمقی بین ۸۰ تا ۱۰۰ متر و در برخی نقاط تا ۶۰۰ متر در دل سنگهای سخت گرانیتی حفر شدهاند.
دژ تسخیرناپذیر ایران
این عمق زیاد، کوه کلنگ را حتی عمیقتر از تأسیسات معروف غنیسازی فردو در استان قم میسازد. بسیاری از کارشناسان نظامی تردید دارند که حتی قویترین بمبهای سنگرشکن ارتش ایالات متحده (MOP) نیز بتوانند به فضاهای اصلی این سایت در چنین عمقی آسیب جدی وارد کنند. به همین دلیل، از این مرکز به عنوان دژ تسخیرناپذیر ایران در برابر حملات هوایی یاد میشود.
پیشینه تاریخی
ریشه ساخت تأسیسات کوه کلنگ به سال ۱۳۹۹ (۲۰۲۰ میلادی) بازمیگردد. پس از وقوع یک عملیات خرابکارانه بزرگ که سالن مدرن و روزمینی مونتاژ سانتریفیوژهای پیشرفته ایران را در سایت نطنز نابود کرد، تهران تصمیم گرفت این بخش حساس را به مکانی کاملاً امن و رسوخناپذیر منتقل کند.
علیاکبر صالحی، رئیس وقت سازمان انرژی اتمی ایران، در فروردین ۱۴۰۰ و پس از دومین خرابکاری در نطنز، بدون نام بردن مستقیم از کوه کلنگ، این راهبرد را تأیید کرد و به خبرنگاران گفت که ایران در واکنش به این اقدام خرابکارانه، در حال ساخت سالنهای متعدد و پیشرفته در دل کوه است تا زنجیره تولید سانتریفیوژهای پیشرفته متوقف نشود.
اگرچه ساخت تونلهای اولیه این منطقه از سال ۲۰۰۷ آغاز شده بود، اما پروژه تبدیل کوه کلنگ به یک دژ صنعتی-هستهای به طور جدی از سال ۲۰۲۰ کلید خورد تا پوششی امن برای داراییهای استراتژیک ایران ایجاد کند.
معمای «تأسیسات سوم» و جنگ ۱۲ روزه
خردادماه ۱۴۰۴، درست چند روز پیش از آغاز جنگ ۱۲ روزه (که طی آن آمریکا و اسرائیل حملات سنگینی را علیه زیرساختهای هستهای ایران انجام دادند) تهران اعلام کرد که به زودی از تأسیسات سوم غنیسازی خود رونمایی خواهد کرد. با شروع درگیریها، گمانهزنیها درباره محل این سایت افزایش یافت.
سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، تأیید کرد که تأسیسات سوم ایران نیز در حملات آسیب دیده است. او توضیح داد که این مرکز در نزدیکی اصفهان واقع شده و در زمان حمله هنوز فعال نبوده است.
مقاومسازی
دیوید آلبرایت، کارشناس ارشد هستهای و مدیر مؤسسه علوم و امنیت بینالملل معتقدند که کوه کلنگ در طول عملیات نظامی آسیب ندید؛ زیرا ارزیابیهای اطلاعاتی نشان میداد هنوز فعالیت هستهای مؤثری در آن آغاز نشده است. با این حال این کارشناس ادعا میکند تصاویر ماهوارهای بعدی نشان داد که ایران بلافاصله پس از جنگ، روند ساختوساز و مقاومسازی را در این سایت به شدت سرعت بخشیده است.
گزارشهای مستند اندیشکدههای غربی مانند «مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی» (CSIS) و «مؤسسه علوم و امنیت بینالملل» (ISIS)، در بین دو جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه و همچنین طی جنگ اخیر، سه تغییر استراتژیک عمده را در کوه کلنگ شناسایی کردهاند که نشاندهنده ادعای تداوم سرسختانه کار در زیرزمین است:
1.ایجاد حریم امنیتی دوگانه:
ایران دیواری بتنی به طول تقریبی ۱۲۰۰ متر در ضلع غربی سایت احداث کرده و کل محیط کوهستان را محصور ساخته است. در پشت این دیوار، فنسکشی ثانویهای در حال انجام است تا یک منطقه نظارت الکترونیکی ایجاد شود و نفوذ فیزیکی به سایت را دشوار کند.
2. مقاومسازی و استتار دهانههای تونل:
این سایت دارای چندین دهانه تونل در بخشهای شرقی، غربی و جنوبی است. بررسیها نشان میدهد ایران قاب بتنی یکی از ورودیهای شرقی را با تلی از سنگ و شن پوشانده است. کارشناسان معتقدند این اقدام برای سختتر کردن فروریختن ورودیها در صورت بمباران هوایی انجام شده است.
3. افزایش حجم خاکبرداری:
حضور مستمر کامیونهای کمپرسی و ماشینآلات سنگین عمرانی در کنار تلهای بزرگ خاک تخلیهشده، ثابت میکند که عملیات حفاری در زیرزمین همچنان فعال است.
بنبست نظارتی آژانس بینالمللی انرژی اتمی
اگرچه ایران و آژانس در توافق قاهره (شهریور ۱۴۰۴) بنا داشتند دسترسیهای جدیدی ایجاد کنند، اما پس از فعال شدن مکانیسم ماشه از سوی کشورهای اروپایی و بازگشت قطعنامههای تحریمی، تهران این توافق را ملغی اعلام کرد.
در حال حاضر، همکاریهای ایران با آژانس صرفاً در چارچوب نظارت بر تأسیسات فعال نظیر راکتور تحقیقاتی تهران ادامه دارد و طبق مصوبات قانونی، دسترسی به سایتهای در حال ساخت یا آسیبدیده از جنگ نظیر کوه کلنگ تا زمان عادی شدن شرایط و رفع تهدیدها، ممکن نخواهد بود. این انسداد نظارتی، ابهامات پیرامون دژ گرانیتی زاگرس را تقویت کرده است.