به گزارش ستاره صبح آنلاین از رویداد ۲۴، زهرا محمدی گلپایگانی، کودک ۱۴ماهه و نوه دختری آیتالله علی خامنهای، در حمله نهم اسفند ۱۴۰۴ به مجموعه محل اقامت و دفتر رهبر جمهوری اسلامی به شهادت رسید. در همان روزهای نخست جنگ، رسانه رسمی دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای او را «نوه خردسال رهبر شهید انقلاب اسلامی» معرفی کرد که «در جوار ایشان به فیض شهادت نائل گشت». رسانههای دولتی نیز اعلام کردند زهرا همراه مادرش، سیدهبشری حسینی خامنهای، در همان حمله به شهادت رسیده است.
نام او در کنار سیدهبشری حسینی خامنهای، زهرا حدادعادل و مصباحالهدی باقریکنی، در فهرست چهار عضو خانواده رهبر شهید قرار گرفت که مقامهای رسمی شهادت آنها را تأیید کردند. ستاد رسمی برگزاری مراسم تشییع اعلام کرده است پیکرهایشان همراه پیکر آیتالله خامنهای در مراسم چندروزه وداع و تشییع حضور خواهد داشت.
«این فرشته چه گناهی داشت؟»
صریحترین واکنش رسمی درباره مرگ زهرا را محمد محمدی گلپایگانی، رئیس دفتر آیتالله خامنهای و پدربزرگ پدری این کودک، بیان کرد. او هنگام نشاندادن تصویر نوهاش گفت:«این فرشته چه گناهی داشت که حالا زیر خاک است؟»
رسانه رسمی آیتالله خامنهای این گفتوگو را با عنوان «روایتی از محبت رهبر شهید انقلاب به نوه خردسالشان، شهید زهرا محمدی گلپایگانی» منتشر کرد. محمدی گلپایگانی در این گفتوگو در تاریخ پنج خرداد روایتی از سخنان آیتالله خامنهای نیز مطرح کرد و گفت: «آقا گفتند انشاءالله من و خانوادهام با هم شهید میشویم.»
مادر زهرا که بود؟
مادر زهرا، سیدهبشری حسینی خامنهای، دختر بزرگ آیتالله علی خامنهای بود. ایرنا او را «فرزند پنجم و دختر بزرگتر رهبر شهید انقلاب» معرفی کرده و نوشته است که همراه دختر خردسالش زهرا محمدی گلپایگانی به شهادت رسیده است. بشری خامنهای در دبیرستان فرهنگ فعالیت میکرد و عروس محمد محمدی گلپایگانی، رئیس دفتر آیتالله خامنهای، بود.
گزارشهای منتشرشده درباره زندگی بشری خامنهای محدود است. براساس اطلاعات موجود، او متولد سال ۱۳۵۹، معلم و همسر محمدجواد محمدی گلپایگانی بود. ازدواج این دو خانواده، پیوندی میان خانواده رهبر جمهوری اسلامی و خانواده رئیس دفتر او ایجاد کرده بود؛ دو خانوادهای که دههها در نزدیکترین بخشهای ساختار رهبری حضور داشتند.
یکی از معدود روایتهای شخصی درباره سیدهبشری حسینی خامنهای، به دوران نقاهت آیتالله علی خامنهای پس از سوءقصد ششم تیر ۱۳۶۰ بازمیگردد؛ حادثهای که به دست راست، سینه و کتف او آسیب جدی وارد کرد. آیتالله خامنهای سالها بعد روایت کرد که در همان دوران صاحب دختری شد که انس زیادی با او داشت و مرتب به دیدنش در دفتر ریاستجمهوری میآمد.
او درباره آن دوره گفته بود: «دست من، بهخاطر حادثه ترور، تا مدتی اصلاً حرکت نمیکرد و ورم داشت. بعد بهتدریج دیدم که یککمی از شانه حرکت میکند. در همان اوقات، خدای متعال یک فرزند دختر به ما داد که به من خیلی انس داشت.»
به روایت آیتالله خامنهای، بشری را در آغوش میگرفت و همین حرکت به تمرینی ناخواسته برای دست آسیبدیدهاش تبدیل شد: «زیاد سراغ من میآمد دفتر ریاستجمهوری، من بغلش میگرفتم. یواشیواش دیدم با این دست هم میتوانم بغلش بگیرم.»
پزشک معالج او نیز با دیدن این صحنه گفته بود: «این بچه دست تو را خوب میکند!»
آیتالله خامنهای توضیح داده بود که علاقه به دختر خردسالش باعث شد بدون توجه به درد و سنگینی، او را با دست مجروح حمل کند و بهتدریج توان دستش بازگردد. این روایت، تولد بشری را با یکی از دشوارترین دورههای درمان پدرش پیوند میزند؛ دختری که به تعبیر پزشک، بهبود دست آسیبدیده پدر را سرعت بخشید.
پدر زهرا؛ چهرهای کمحضور در رسانهها
پدر زهرا، محمدجواد محمدی گلپایگانی، فرزند محمد محمدی گلپایگانی، رئیس دفتر آیتالله خامنهای است. منابع منتشرشده او را روحانی، مدرس حوزه و استاد دانشگاه معرفی کردهاند که در حوزه دینپژوهی فعالیت داشته و متون حقوقی به زبان فرانسه تدریس کرده است. نام او در مقالات و نشستهای علمی و مذهبی دیده شده، اما زندگی شخصی و فعالیتهایش کمتر رسانهای شده است.
محمدجواد محمدی گلپایگانی تاکنون درباره شهادت همسر و دخترش هیچ اظهارنظری نکرده است.
«یک دست کوچک از زیر آوار دیده میشد»؛ روایت کشف پیکر زهرا
جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتشنشانی تهران، در روایتی از عملیات جستوجو در محل حمله به مجموعه بیت رهبری، از لحظه پیداشدن پیکر زهرا محمدی گلپایگانی، نوه ۱۴ماهه آیتالله خامنهای، سخن گفته است.
ملکی توضیح داد که نیروهای امدادی پس از ورود به محل، مدتی مشغول جستوجو در میان آوار بودند تا اینکه نخستین نشانه از حضور کودک پیدا شد. او گفته است: «شاید یک الی دو ساعت بعد، یکدفعه یک دست کوچک دیدم که از زیر خاک بیرون آمده بود.»
به گفته سخنگوی آتشنشانی، امدادگران پس از مشاهده آن دست کوچک، عملیات آواربرداری را با حساسیت بیشتری ادامه دادند و متوجه شدند پیکر متعلق به یک کودک است. رسانهها بعدتر اعلام کردند این کودک، زهرا محمدی گلپایگانی، نوه خردسال رهبر پیشین جمهوری اسلامی بوده است. ملکی با یادآوری آن لحظه گفته است که تصویر دست کوچک بیرونمانده از زیر آوار همچنان در ذهن او باقی مانده است.
این روایت میتواند در پایان گزارش قرار گیرد؛ جایی که گزارش از معرفی خانواده و نقلقولهای رسمی فاصله میگیرد و با تصویری انسانی از لحظه کشف پیکر زهرا خاتمه مییابد.
تصاویر ورود پیکر زهرا محمدی گلپایگانی به مصلی تهران در روز گذشته بسیار تأثیرگذار بود. تابوتی کوچک که بر دست عزاداران حمل میشد و به نماد یک جنگ غیرعادلانه و غیرقانونی بدل شد.