ستاره صبح آنلاین، فائزه صدر: رئیسجمهور روز شنبه، همزمان با روز خبرنگار، در نشستی خبری با جمعی از اصحاب رسانه دیدار کرد و پاسخگوی سؤالات خبرنگاران بود. ساز و کار انتخاب و دعوت شرکت کنندگان در چنین مراسمی به نحوی است که متأسفانه پای خبرنگاران شهرستانی یا خبرنگاران رسانه های مستقل کمتر به چنین برنامههایی میرسد.
براساس آنچه تا این لحظه از جلسه منتشر شده، پیداست که مسعود پزشکیان در حضور خبرنگاران به مسائل معیشتی جامعه اشاره کرده و دغدغه معیشت را مهمترین نگرانی خود معرفی کرده است. خوشحالیم که رئیسجمهور نگران معیشت مردم است و خبرنگاران نیز بخشی از همین مردم هستند.
درآمد روزنامه نگار شاغل در ایران، عدد واحدی ندارد و این آورده با توجه به اختلاف درآمد رسانهها، سابقه کاری و میزان فعالیت خبرنگاران در شهر های مختلف کشور متفاوت است.
براساس گزارش سایت کاریابی ایران تلنت، میانه حقوق مورد انتظار خبرنگار در سال ۱۴۰۵ حدود ۲۷ میلیون تومان است. اما واقعیت بازار کار این شغل نشان میدهد عدد دریافتی حتی گاهی تا ۱۵ میلیون تومان در ماه یا کمتر هم تنزل پیدا میکند!
یک پیمایش صنفی در سال ۱۴۰۴ با مشارکت ۱۶۵ روزنامه نگار از ۲۹ رسانه انجام شده که از درآمد خبرنگاران تصویر بسیار پایین تری نشان داد. طبق این گزارش در سال ۱۴۰۴ حدود ۶۵٪ شاغلین در رسانه بین ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومان و نزدیک به ۲۰٪ کمتر از ۱۰ میلیون تومان دریافت کردهاند. این اعداد برآورد مهمی از وضعیت بازار کار خبر ارائه میدهد.
در همین بازار خبرنگاران باتجربه، دبیران سرویس ها، خبرنگار تخصصی یا فردی که در رسانه های بزرگ یا دولتی کار می کند، میتواند به درآمدی حدود ۲۰ تا ۳۰ میلیون تومان یا حتی بیشتر برسد، اما عموم خبرنگاران به ویژه بانوان شاغل در رسانه، درآمد کمی دارند.
این وضعیت باعث شده بسیاری از خبرنگاران علاوه بر کار در رسانه های خود، پروژه های دیگری بگیرند، برای سایت های غیر خبری تولید محتوا انجام دهند، تایپیست ناشران و دفترخانه های اسناد شوند یا به عنوان ادمین سایت ها، کانالها و صفحات اینستا فعالیت کنند و از صبح تا شب و بلکه از شب تا صبح کار کنند تا در پایان ماه به عددی معادل یک پایه حقوق برسند.
خبرنگارانی که روابط بهتری دارند به عنوان نیروی روابط عمومی استخدام میشوند و از خبرنگار به کارمند رسانه تبدیل میشوند. اقتصاد رسانه خبرنگار را مجبور میکند، کارهای دوم و سومی داشته باشد تا بتواند نیاز های معیشتی خود و خانواده اش را تأمین کند. این فشار کار، خستگی جسمی و ذهنی و تقسیم ناجوانمردانه انرژی به طور مستقیم رسالت اصلی خبرنگاران را نشانه گرفته و بر کیفیت کارشان تأثیر منفی دارد.
درآمد معمول خبرنگار در ایران حدود ۱۰ تا ۳۰ میلیون تومان است، درحالیکه در ترکیه هر خبرنگاری حدود ۴۵ تا ۷۵ هزار لیر در آمد دارد. با وجود تورم بالا در اقتصاد ترکیه، درآمد خبرنگار به حدی است که این قشر در ترکیه جزو طبقه متوسط به بالا هستند.
در آلمان خبرنگاران ۳۹ تا ۶۶ هزار یورو حقوق میگیرند و جزو اقشاری هستند که درآمد متوسط به بالا دارند. به عبارتی خبرنگار تازه کار آلمانی کار خود را با حقوق ۳۹ هزار یورویی آغاز میکند! با وجود آنکه خبرنگاری در آمریکا شغل پردرآمدی محسوب نمیشود، اما درآمد سالانه خبرنگاران این کشور رقمی بین ۵۰ تا ۶۰ هزار دلار است و خبرنگار در آن جغرافیا لنگ نان شب اش نیست!
ضمن اینکه در آمریکا و اروپا خبرنگاران علاوه بر حقوق کافی، در یک بازار کار رسمی، با قرارداد، بیمه، مرخصی، مزایای شغلی و مسیر ارتقای حرفه ای کار می کند، درحالیکه بازار کار خبر در ایران ناامن است و بخش بزرگی از خبرنگاران بدون قرارداد و یا با قراردادهای ضعیف و درآمدهای ترکیبی کار می کنند.
آنچه رئیسجمهور در نشست خبری روز شنبه به خبرنگاران گفته شنیدنی است، اما روز، روز خبرنگار است و شایسته بود رئیس دولت حداقل در این روز بیشتر شنونده باشد. ای کاش نمایندگان جامعه خبری ایران به گوش مسعود پزشکیان میرساندند که خبرنگاران با درآمد پایین در تورم بالا بدون امنیت شغلی زیر فشار اقتصادی به سختی روزگار میگذرانند.