عقبنشینی آزادی مطبوعات
آزادی مطبوعات در جهان در حال عقبنشینی است. از سال ۲۰۱۴، امتیاز جهانی شاخصی که توسط سازمان گزارشگران بدون مرز (RSF) طراحیشده است، از سطحی که امروز در آمریکا است، به سطحی سقوط کرده که شبیه صربستان است، جایی که خبرنگارانی که اعتراضات ضد فساد را پوشش میدهند، معمولاً توسط پلیس مورد ضرب و شتم قرار میگیرند.
آزادی بیان
آزادی بیان بنیادیترین آزادی است که سایر آزادیها بر آن متکیاند، بلکه روزنامهنگاری انتقادی چک ضروری بر قدرت دولت است. اگر قدرتمندان بدانند که سوءاستفادههایشان افشا یا منتشر نخواهد شد، احتمال ارتکاب تخلفات بیشتر افزایش مییابد.
رابطه محدودیت رسانه با فساد
اقتصاددانان دادههای حدود ۱۸۰ کشور طی ۸۰ سال گذشته که توسط پروژه تحقیقاتی سوئدی V-Dem جمعآوریشده بود را تحلیل کردند. آنها حلقه بازخوردی میان سرکوب رسانهها و افزایش فساد شناسایی کردند. به نظر میرسد روند به این شکل باشد: سیاستمدارانی که میخواهند مردم را غارت کنند انگیزه دارند رسانهها را محدود کنند. هرچه محدودیت بیشتر باشد، سرقت آسانتر میشود. و هرچه اسرار گناهآلود بیشتری جمعآوری شود، انگیزه آنها برای خفه کردن گزارشهای انتقادی آینده بیشتر میشود.
ابزار سرکوب
یکی از نگرانکنندهترین روندها این است که دولتهایی که ادعای دموکراتیک بودن دارند، بهطور فزاینده از ابزارهایی استفاده میکنند که رژیمهای اقتدارگرا پیشگام آن بودهاند. معمولاً آنها سعی نمیکنند خبرنگاران حقیقتگو را کاملاً ساکت کنند، بلکه میخواهند اکوسیستمی رسانهای ایجاد کنند که در آن رأیدهندگان تنها تحسین گستردهای از حزب حاکم بشنوند و تنها زمزمههای ضعیفی از مخالفت دریافت کنند.
خنثیسازی رسانه
آنها از بودجه مالیاتدهندگان برای تبلیغ پوشش مطبوعاتی خوشایند استفاده میکنند: قرار دادن افراد مطیع در رأس صداوسیما، هدایت بودجههای تبلیغاتی دولتی بهسوی روزنامههای تابع و فشار بر میلیاردرهای خوشسابقه که به پروژههای دولتی وابستهاند تا رسانههای مستقل را تصاحب کرده و خنثی کنند.
محدودیت برای رسانههای منتقد
همزمان، آنها کار برای رسانههای انتقادی را دشوار میکنند یا حتی بقای آنها را تهدید میکنند. رسانههایی که به تحقیق و گزارشگری میپردازند، ممکن است ببینند دولت نهتنها حاضر به تبلیغ در آنها نیست، بلکه فشار میآورد که شرکتهای خصوصی نیز از همکاری با آنها خودداری کنند. آنها ممکن است با ممیزیهای مالیاتی مداوم و شکایتهای آزاردهنده مواجه شوند. بسیاری برای زنده ماندن تلاش میکنند: در ۱۶۰ از ۱۸۰ کشور بررسیشده توسط RSF، رسانهها ازنظر مالی در وضعیت شکنندهای هستند.
خبرنگاران در معرض تهدید
دولتهای مدعی دموکراتیک همچنین به سراغ خبرنگاران فردی میروند. کسانی که قدرتمندان را تحریک میکنند، اغلب هدف افشای اطلاعات شخصی و آزار قرار میگیرند، بهویژه اگر زن باشند. یک نظرسنجی سازمان ملل نشان داد که ۷۵ درصد خبرنگاران زن آزار آنلاین را تجربه کرده و ۴۲ درصد مورد تهدید یا آزار حضوری قرارگرفتهاند. برخی خبرنگاران توسط قوانین امنیت ملی که تقریباً هر نوع افشایی را که دولت تأیید نمیکند ممنوع میکند، گرفتار میشوند، یا قوانین «خبر جعلی» دیجیتال که تقریباً هر چیزی را که دولت انکار میکند، شامل میشود. سرسختترینها ممکن است به جرمهایی که هیچ ربطی به روزنامهنگاری ندارد، تحت پیگرد قانونی قرار گیرند.
فناوری و آزادی بیان
فناوری، تعریف خبرنگار بودن را تغییر داده و مسیرهای تازهای برای بیان آزاد ایجاد کرده است. هرکسی که گوشی همراه داشته باشد، میتواند فیلمی از ضرب و شتم یک معترض توسط پلیس تهیهکرده و در شبکههای اجتماعی منتشر کند، اقدامی که نقش بازدارندهای در برابر خشونت پلیس دارد.
انقلاب دیجیتال بهاندازهای که امیدوار بودند رهاییبخش نبوده است. حکومتها میتوانند در مواقعی که شهروندان خشمگیناند اینترنت را قطع کنند، همانطور که ایران و اوگاندا ماه گذشته انجام دادند. دموکراسیهای ناقص روشهای ظریفتری به کار میگیرند. قوانین حمایت از حریم خصوصی دیجیتال برای مصون کردن سیاستمداران از نظارت استفاده میشوند. در همین حال، مأموران دولتی تلفن خبرنگاران را هک میکنند تا منابع آنها را شناسایی کنند و افشاگران آینده را بترسانند. اگر خبرنگاران عکسهای شرمآور روی دستگاههای خود داشته باشند، ممکن است بهطور اسرارآمیز به فضای عمومی راه پیدا کنند.
عدمحمایت از رسانه آزاد
دولت آمریکا قبلاً از آزادی مطبوعات در جهان حمایت میکرد و اکنون این کار را نمیکند. دولت ترامپ یارانههای رسانههای مستقل خارجی را لغو کرده و رسانههای عمومی مانند رادیو آزادی آسیا را بست، رسانهای که قبلاً به تبتیها و کرهایهای شمالی اخبار میرساند. بدتر آنکه ترامپ روشن کرده است که بر آزادی بیان دولتهای خارجی فشار نخواهد آورد، مگر اینکه آنها اروپاییهای روشنفکر باشند. از آذربایجان تا السالوادور، رهبران مقتدر فرصت را غنیمت شمرده و خبرنگاران مزاحم را بدون بازخورد دیپلماتیک بازداشت یا تهدید میکنند. جهان با آزادی مطبوعات کمتر، کثیفتر خواهد شد.