تازهترین آمارهای تورمی نشان میدهد فشار گرانی بر خانوارهای روستایی بیش از شهرنشینان بوده است. بر اساس آمار اعلامشده، تورم نقطهبهنقطه در مناطق روستایی در مهرماه از مرز ۱۰۰ درصد عبور کرده و به ۱۰۷ درصد رسیده است. این رقم در مناطق شهری ۸۵.۵ درصد گزارش شده است؛ به این ترتیب، تورم روستایی ۲۱.۵ واحد درصد بیشتر از تورم شهری بوده است.
این اختلاف، پرسش مهمی را درباره وضعیت معیشت روستاییان مطرح میکند: چرا هزینه زندگی در مناطقی که بخش قابلتوجهی از جمعیت کمدرآمد کشور در آن سکونت دارند، با سرعت بیشتری افزایش یافته است؟ از سوی دیگر، رشد قیمت مواد غذایی و دارو، فشار مضاعفی بر قدرت خرید خانوارها وارد کرده است.
در یک سال گذشته، قیمت بسیاری از اقلام خوراکی از جمله گوشت قرمز، ماهی، مرغ و حتی تخممرغ افزایش قابلتوجهی داشته است. بررسی قیمتهای بازار نیز نشان میدهد برخی فرآوردههای گوشتی و دریایی به محدودههای قیمتی میلیونی نزدیک شدهاند؛ موضوعی که دسترسی خانوارهای کمدرآمد به منابع پروتئینی را دشوارتر میکند.
خرید قسطی مواد غذایی؛ نشانهای از کاهش قدرت خرید خانوارها
افزایش قیمت مواد غذایی به اندازهای بوده که آگهیهای فروش اقساطی کالاهای خوراکی در برخی سایتهای خرید اینترنتی بیشتر به چشم میخورد. در میان این آگهیها، حتی فروش کنسرو تن ماهی با قیمت ۳۲۰ هزار تومان در چهار قسط نیز دیده میشود.
رواج چنین شیوههایی برای خرید کالاهای مصرفی روزمره، نشانهای از فشار اقتصادی بر بخشی از خانوارهاست؛ خانوارهایی که پیش از این مواد غذایی موردنیاز خود را بهصورت نقدی تهیه میکردند، اکنون برای تأمین اقلام ساده خوراکی نیز به خرید اعتباری و اقساطی روی آوردهاند.
در همین حال، قیمت برخی محصولات آماده مصرف و فرآوردههای پروتئینی نیز افزایش یافته است. قیمت جوجهکباب بیاستخوان به ۷۳۰ هزار تومان رسیده و فیله ماهی شوریده جنوب با قیمت نزدیک به دو میلیون تومان عرضه میشود.