وضعیت مازوت‌سوزی در کشور
وضعیتی که در حال حاضر در حوزه انرژی در دنیا ایجاد شده، باعث شده است بسیاری از کشورها استانداردهای زیست‌محیطی خود را کنار بگذارند. آن‌ها مجبور شده‌اند در سیاست‌های خود تجدیدنظر کنند تا بتوانند فرآورده‌های بیشتری تولید کنند.
ما نیز در وضعیتی قرار داریم که به‌طور معمول و سالانه، با افزایش مصرف بخش خانگی در زمستان و با توجه به محدودیت امکان ذخیره‌سازی گاز، با مشکل مواجه می‌شویم. به‌گونه‌ای که مصرف خانوار به‌یک‌باره از ۲۵۰ میلیون مترمکعب، به‌طور متوسط به ۴۵۰ میلیون مترمکعب می‌رسد و گاهی حتی تا ۶۰۰ الی ۷۰۰ میلیون مترمکعب نیز افزایش می‌یابد.
در چنین شرایطی، دولت یا کمیته‌ای متشکل از چند نفر تصمیم می‌گیرند که با توجه به افزایش مصرف خانگی، گاز کارخانه‌های فولادی، سیمانی و پتروشیمی‌ها قطع شود. چاره‌ای هم ندارند؛ زیرا شرایط کشور به‌گونه‌ای نیست که امکان تأمین کامل گاز وجود داشته باشد. امسال نیز با توجه به اینکه بخشی از گاز را از دست داده‌ایم و از سوی دیگر، به دلیل حملات انجام‌شده و افزایش مصرف، دولت با محدودیت مواجه است.
مازوت‌سوزی در ۱۵ نیروگاه
دولت با حدود ۷۰۰ میلیون مترمکعب گازی که در اختیار دارد، ابتدا باید تعهدات صادراتی خود را تأمین کند؛ زیرا در صورت انجام ندادن این تعهدات، مشمول جریمه می‌شود. از سوی دیگر، تأمین خوراک پتروشیمی‌ها و صنایع و همچنین مصارف خانگی را نیز بر عهده دارد.
دولت می‌تواند تزریق گاز به چاه‌های نفت را متوقف کند و تصمیم بگیرد که در زمستان تزریق انجام نشود. این شرایط دولت را ناگزیر می‌کند که دست به انتخاب بزند.
دولت مجبور است به حدود ۱۵ نیروگاهی که توانایی مصرف مازوت دارند، مازوت تحویل دهد و چاره‌ای جز این ندارد. هرچند توانسته‌اند برای نمونه، نیروگاه اراک را به‌جای مازوت به گاز مایع تبدیل کنند، اما سایر نیروگاه‌ها همچنان مصرف‌کننده مازوت هستند. در مجموع، حدود ۱۵ نیروگاه وجود دارند که از مازوت استفاده می‌کنند.
توقف صادرات مازوت
از طرف دیگر، مازوت تولید می‌شود، اما به دلیل محاصره دریایی در این فصل و طی این مدت، امکان صادرات آن وجود ندارد؛ درحالی‌که پیش از این، روزانه حداقل ۷۰ هزار تن مازوت صادر می‌شد.
قاعدتاً توزیع این مازاد ۷۰ هزار تنی را میان واحدهای سیمانی، واحدهای صنعتی دارای قابلیت مصرف مازوت و حتی نیروگاه‌ها آغاز کرده‌اند. چاره‌ای جز این نداریم.
به نظر می‌رسد دولت حدود ۶۰ تا ۷۰ روز با این چالش روبه‌رو باشد. البته خوشبختانه امسال بارندگی خواهیم داشت و پیش‌بینی نمی‌شود هوا بسیار سرد شود.
ظاهراً دولت حدود ۲۳۰ الی ۲۴۰ میلیون مترمکعب گاز را برای مجموعه صنایع، پتروشیمی‌ها و بخش‌های تولیدی در نظر گرفته و اعلام کرده است که باید این میزان تأمین شود. طی همین روزها، مصرف خانگی حدود ۲۰ تا ۳۰ یا ۴۰ میلیون مترمکعب افزایش یافته، اما هنوز قابل‌تحمل است.
واردات گاز
دولت پیگیر است تا در صورت امکان، از قطر گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) وارد کند. از سوی دیگر، مسئولان شرکت ملی گاز در ترکمنستان حضور داشته و در حال مذاکره هستند.
به‌طور هم‌زمان، مذاکراتی نیز با روسیه انجام شده و درصدد احیای خط لوله‌ای هستند که پیش‌تر گاز از طریق آن صادر می‌شد تا بتوان در فصل‌های سرد از روسیه گاز وارد کرد.
چاره‌ای وجود ندارد و برای زنده ماندن واحدهای تولیدی، حداقل بخشی از آن‌ها باید به سمت مصرف مازوت بروند.
تولید مازوت با سولفور پایین
مازوت قطعاً از گازوئیل ارزان‌تر است. اگر واحدهای صنعتی و پتروشیمی‌ها در زمستان بخواهند گازوئیل را از بهابازار کالا با قیمت‌های کشف‌شده خریداری کنند، هزینه بسیار سنگین‌تری خواهند پرداخت.
بنابراین، اگر دولت بتواند مازوت با سولفور پایین تولید و تأمین کند، مصرف مازوت در مقایسه با سایر فرآورده‌های نفتی به نفع واحدهای صنعتی تمام خواهد شد. متأسفانه احتمال افزایش آلودگی وجود دارد؛ چاره‌ای نداریم.
برگرفته از اقتصادنیوز ستاره صبح