در شماری از شهرهای فرانسه، تجمعات با درگیری، آتش‌سوزی و حمله به ساختمان‌های عمومی همراه شد. هم‌زمان، افزایش هزینه‌های زندگی و مشکلات اقتصادی در کشورهای دیگری مانند بلژیک، پرتغال و ایتالیا نیز اعتراضاتی را به دنبال داشت. این تحولات بار دیگر مسئله فقر، نابرابری اجتماعی، قدرت خرید خانوارها و نارضایتی از سیاست‌های اقتصادی دولت‌های اروپایی را در کانون توجه قرار داده است.
اعتراضات فرانسه؛ از مطالبات آموزشی تا نارضایتی اقتصادی
خبرگزاری رویترز گزارش داد که در جریان اعتراضات فرانسه، صدها هزار نفر در ده‌ها شهر به‌صورت مسالمت‌آمیز راهپیمایی کردند؛ با این حال، گروه‌هایی از معترضان به ساختمان‌های عمومی حمله کردند، فروشگاه‌های لوکس و سوپرمارکت‌ها را غارت کردند و با پلیس درگیر شدند.
در شهر لیموژ، ساختمان شهرداری به آتش کشیده شد. در مارسی، گروهی از معترضان وارد ساختمان شهرداری شدند و با نوشته‌های اعتراضی، نمای آن را مخدوش کردند. در لیون نیز دفتر گردشگری شهر هدف آتش‌سوزی قرار گرفت.
سباستین لکورنو، نخست‌وزیر فرانسه، اعلام کرد که دولت در برابر خشونت عقب‌نشینی نخواهد کرد. او در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده، مسئولیت ناآرامی‌ها را متوجه گروه‌های چپ افراطی و مجرمان دانست.
لکورنو در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ما اجازه نمی‌دهیم مرعوب شویم. هیچ‌کس دستور کار سیاسی خود را از طریق خشونت تحمیل نخواهد کرد.»
چند صد هزار نفر به خیابان آمدند
بر اساس گزارش منتشرشده، لکورنو هنگام بازدید از محل اعتراضات اعلام کرد که حدود ۱۲۰۰ نفر در جریان ناآرامی‌ها بازداشت شده‌اند.
لورن نونز، وزیر کشور فرانسه، شمار شرکت‌کنندگان در تظاهرات سراسری را حدود ۵۵۰ هزار نفر اعلام کرد. در مقابل، اتحادیه کنفدراسیون عمومی کار فرانسه تعداد معترضان را حدود ۸۰۰ هزار نفر برآورد کرد.
امانوئل مکرون نیز وعده داد افرادی را که در حملات و تخریب‌ها نقش داشته‌اند، تحت پیگرد قانونی قرار دهد و مجازات کند.
رئیس‌جمهور فرانسه در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس تأکید کرد که در برابر آنچه بذرپاشی هرج‌ومرج خواند، خواهند ایستاد و اجازه نخواهند داد نهادهای کشور تضعیف شوند یا امکان بیان مسالمت‌آمیز مطالبات از بین برود.
بلژیک؛ اعتراض دانشجویان به هزینه‌های آموزش
اعتراضات محدودتری نیز در بلژیک برگزار شد. در بروکسل، چند صد نفر که بیشتر آن‌ها جوان بودند، به خیابان آمدند و برخی از معترضان با پلیس درگیر شدند.
گروه‌های دانشجویی بلژیک اعلام کردند که افزایش هزینه‌های آموزش و اصلاحاتی که به اعتقاد آن‌ها دسترسی به آموزش عالی را دشوارتر می‌کند، از دلایل اصلی اعتراضات است.
در فرانسه نیز دانش‌آموزان، دانشجویان، معلمان و والدین خواستار بهبود شرایط مدارس و اقدامات مؤثر دولت شده‌اند. اتحادیه‌های کارگری، کارگران، کشاورزان و بازنشستگان نیز به این اعتراضات پیوسته‌اند.
در جریان ناآرامی‌های فرانسه، شماری از معترضان تلاش کردند وارد فروشگاه بزرگ گالری لافایت شوند. همچنین گزارش‌هایی از تخریب بانک‌ها، غارت فروشگاه لاکوست، دیگر بوتیک‌ها و یک فروشگاه تلفن همراه منتشر شد. آتش‌زدن اشیا و خودروها نیز از دیگر رویدادهای گزارش‌شده در این اعتراضات بود.
پرتغال؛ بحران مسکن و دو برابر شدن قیمت‌ها
در پرتغال، ده‌ها هزار نفر پس از چند روز ناآرامی، در اعتراض به هزینه‌های مسکن و افزایش سایر هزینه‌های زندگی در خیابان‌های لیسبون تجمع کردند.
بر اساس گزارش ارائه‌شده، قیمت مسکن در پرتغال از سال ۲۰۱۷ دو برابر شده است؛ روندی که بحران دسترسی به مسکن و فشار اقتصادی بر خانوارها را تشدید کرده است.
افزایش هزینه‌های زندگی و دشوارتر شدن تأمین مسکن، از مهم‌ترین محورهای نارضایتی معترضان در این کشور بوده است.
ایتالیا؛ درگیری معترضان با پلیس
در ایتالیا نیز راهپیمایی علیه افزایش هزینه‌های زندگی در میلان به ناآرامی کشیده شد. پلیس برای متفرق کردن جمعیت در میدان مرکزی کلیسای جامع از گاز اشک‌آور استفاده کرد.
خبرگزاری آنسا گزارش داد که پلیس در بولونیا نیز برای پراکنده کردن جمعیت از ماشین‌های آب‌پاش استفاده کرد. پس از خشونت‌آمیز شدن یکی دیگر از تجمعات، هفت نفر بازداشت شدند.
آلبانی؛ اعتراض دانشجویان به فساد و کمبود فرصت‌های شغلی
در آلبانی، معترضان بار دیگر علیه فساد دولتی، کمبود فرصت‌های شغلی و پایین بودن استانداردهای آموزشی تجمع کردند.
در پنجمین روز اعتراضات گسترده دانشجویی، که با مطالبه کناره‌گیری ادی راما، نخست‌وزیر این کشور، همراه بود، پلیس به سمت معترضان گلوله‌های پلاستیکی شلیک کرد.
چرا اعتراضات در اروپا گسترش یافته است؟
افزایش هزینه‌های زندگی، تورم، بحران مسکن، نگرانی درباره دسترسی به آموزش و نارضایتی از سیاست‌های اقتصادی دولت‌ها، از مهم‌ترین محورهای اعتراضات گزارش‌شده در کشورهای اروپایی است.
پیوستن گروه‌های مختلف اجتماعی، از دانش‌آموزان و دانشجویان تا کارگران، کشاورزان و بازنشستگان، نشان می‌دهد که مطالبات معترضان تنها به یک موضوع محدود نیست. در فرانسه، اعتراضات آموزشی به بستری برای بیان نارضایتی‌های اقتصادی و سیاسی تبدیل شد و در پرتغال، بحران مسکن نقش برجسته‌ای در شکل‌گیری تجمعات داشت.
با این حال، در کنار تجمعات مسالمت‌آمیز، وقوع درگیری و تخریب اموال عمومی و خصوصی نیز به یکی از چالش‌های دولت‌های درگیر اعتراضات تبدیل شده است.