یک عضو شورای شهر تهران، علیرضا نادعلی به جای تبریک به خاطر موفقیت خیرهکنندۀ بازیگر سینمای ایران، اظهار تأسف کرده و گفته « مایۀ تأسف است که فردی به عنوان نمایندهای از جامعۀ هنری کشور در محفلی بینالمللی حاضر شود و مطالبات و مسائل اساسی زنان و مردان این سرزمین را تا سطح مسائل ظاهری و جزئی تقلیل دهد.»
توجه به چند نکته ضروری است:
*لاله مرزبان، هنرمند ایرانی گفته «زنان ایران برای کوچکترین آزادیها بیشترین هزینهها را پرداخت میکنند.» برای مثال وقتی برای صدور گواهینامۀ رانندگی موتور سیکلت هنوز مانع میتراشند و در صورت تصادف از بیمه محروماند آیا جز این است که برای کوچکترین آزادیها هزینه میپردازند؟ آیا به خاطر ورود به ورزشگاهها دختران جان فدا نکردند؟ زنی که میخواهد جدا شود بدون توسل به ابزار مهریه چگونه میتواند حضانت و سرپرستی فرزند را بگیرد؟ آیا جز این است که برای کوچکترین آزادیها باید بیشترین هزینهها را بپردازند؟
*لاله مرزبان و ریما رامینفر با لباس پوشیده اما متفاوت با کلیشه رسمی و از حیث بحث مو پارچۀ حداقلی هم بر سر داشتند تا در بازگشت دچار مشکل نشوند. نباید دختران و زنان را بر پایه پوشش و سبک زندگی داوری و تهدید کنید.
*لاله مرزبان هنرمند است. از حق آزادی بیان برخوردار است و واقعیت امروز جامعه را بیان کرده است.
*طنازی میگفت دختری که گیسو به باد سپرده و موتور میراند و در توقف از تلگرام فیلتر شده استفاده میکند سه جرم را همزمان مرتکب شده! آن قدر برای هر کاری جرمانگاری کردهاید! به جای انتقاد، قوانین را اصلاح کنید.
*کار شورای شهر و شهرداری ایجاد امکانات برای فعالیت هنری است تا بازیگر تئاتر از بیجایی در حمام عمومی سابق در یوسفآباد تمرین نکند. باز هم گلی به جمال شهرداری منطقه که این امکان را به آنها داده باقی جاها همین هم نیست.
* هنرمند،کارمند وزارت خارجه نیست که بگویید در فلان محفل هنری چه بگوید و چه نگوید. اظهار تأسف را متوجه خودتان کنید که دختران و زنان نسل جدید را این قدر از خودتان دور کردید که ادبیات مشترک ندارید.
*کاش قبل از آن که علیرضا نادعلی موضع منفی بگیرد نرجس سلیمانی تبریک میگفت. چرا این قدر بدیهیترین حقوق را از دختران سلب میکنیم تا ناچار باشند در فستیوال خارجی سفرۀ دل بگشایند؟