همانطور که گروههای موسیقی و نمایشی با اجراهای شاد، تماشاگران حاضر در ورزشگاه را به وجد آوردند، دیدن شخصیتهای بزرگ فوتبال جهان و چهرههای محبوبی از جمله کارلس پویول، لوئیس فیگو، یورگن کلوپ، پیرلوئیجی کولینا، روبرتو کارلوس، کافو و روبرتو باجو هم باعث لذت مضاعف برای بیننده تلویزیونی بود. البته اسطورههایی، چون زلاتان و تیری آنری هم در ورزشگاه حضور داشتند، اما به عنوان کارشناسان ویژه شبکه فاکس.
با این حال، دیدار افتتاحیه بیست و سومین دوره جام جهانی، یک چهره ویژه دیگر هم داشت. نامی آشنا و خاطرهساز برای ایرانیها؛ مهدی مهدویکیا. در میان تمام تصاویر و عکسهای پرتعداد از داخل و بیرون ورزشگاه آزتک، یک فریم و چند خط توضیح، حس بهتری برای ایرانیها به ارمغان آورد. بازیکن اسبق تیم ملی ایران و باشگاه هامبورگ، جزو میهمانان افتخاری و مدعوین فیفا بود که از جایگاه ویژه بازی افتتاحیه را از نزدیک تماشا کرد.
مهدویکیا تنها نماینده ایران در افتتاحیه جام جهانی ۲۰۲۶، جزئی از پروژه «فیفا لجند» یا همان «اسطورههای فیفا» محسوب میشود که پیشتر هم بارها در مراسمهای فدراسیون جهانی فوتبال حاضر بوده است. او سابقه بازی در تیم منتخب اسطورههای فیفا را دارد و البته در کارنامه پربارش حضور در دو جام جهانی هم خودنمایی میکند. اسطوره فوتبال ایران، یکی از میان همان نسل محبوب است که در تمام سالهای گذشته در مجامع بینالمللی، نمایندگی فوتبال ایران را برعهده داشته است. در روزهایی که فوتبالمان برای حضور در جام جهانی از نهایی کردن حریفان تدارکاتی مناسب ناتوان بود، حضور چهرههایی، چون مهدویکیا مانع از انزوای فوتبال ایران در مجامع و مراسم بزرگ میشود.
جالب اینکه مهدی مهدویکیا در جام جهانی ۲۰۰۶ برابر مکزیک بازی کرد و پاس گل هم داد، اما بدون تردید صحنهای که از این ستاره سابق تیم ملی در ذهن مردم نقش بسته، به همان بازی خاص و معروف برابر آمریکا مربوط میشود. ۹ روز دیگر، سالروز اتفاقی جذاب و بهیادماندنی برای فوتبالمان است، روزی که مهدویکیا به بخشی مهم و خاطرهساز از تاریخ فوتبال ایران بدل شد. ۳۱ خرداد ۱۳۷۷؛ رویارویی ایران و آمریکا در لیون. انگار تمام دنیا یک چشم شده بود و خیره به یکی از سیاسیترین بازیهای تاریخ فوتبال جهان. آنقدر بااهمیت بود که به آن لقب بازی قرن دادند. خیلیها منتظر یک جنگ سیاسی در قالب بازی فوتبال درون مستطیل سبز بودند، اما صحنههایی به یادگار ماند که کمتر کسی آن را پیشبینی میکرد.
بازیکنان ایران با گلهای رز سفید وارد زمین شدند و آنها را به بازیکنان حریف تقدیم کردند. عابدزاده که بازوبند کاپیتانی را در اختیار داشت، هدایایی به همتای خود در تیم آمریکا داد و تصاویر مجموعه اتفاقات قبل و حین بازی، در رسانههای بزرگ و معتبر دنیا منتشر شد. در جریان بازی، ابتدا حمید استیلی تمام ایرانیها را از خوشحالی به آسمان فرستاد و در نیمه دوم، مهدی مهدویکیا گلی به ثمر رساند که امضای پیروزی بزرگ ایران بود و هنوز هم تماشای آن لذتبخش و غرورآفرین است. شیرینترین پیروزی ایران در جام جهانی که پس از به صدا در آمدن سوت پایان بازی، خیابانهای ایران را تا ساعتها به محلی برای جشن و پایکوبی مردم تبدیل کرد. نسل تاریخساز فوتبال ایران در زمان بازیشان، درون زمین باعث افتخار بودند و حالا بیرون زمین با کت و شلوار.