سرای احسان در کهریزک تهران مکانی است امن که ظرفیت نگهداری از توان‌خواهان نیازمند را دارد. روز پنج‌شنبه 14 آبان 1405 عده‌ای از متخصصان روانشناس در نشستی تخصصی به بررسی ابعاد و عوامل شکل‌گیری بیماری روان حاد و مزمن را موردبررسی قراردادند .
ازنظر سازمان جهانی بهداشت، سلامت روان به توانایی سازگاری هیجانی و رفتاری فرد همراه باتجربه شادکامی است که روندی روبه رشد داشته و بیمار در ارزیابی زندگی‌اش پیشرفت خود را احساس می‌کند .
اختلال روان مزمن
مراجع سخت و دشوار به آن دسته از افرادی می‌گویند که اختلال روانی در آن‌ها به‌صورت مزمن است و عملکرد زندگی آن‌ها را کاهش داده است. مشکلات روحی و روانی درصورتی‌که موردتوجه و دقت قرار نگیرد و مورد بی‌توجهی قرار گیرند، در سال‌های بعد زندگی، خودشان را نشان خواهند داد. در این شرایط نیاز به جلسات درمان، دارودرمانی و روانکاوی بیشتر خواهد شد.
درمان
با توجه به پیشرفت علم روانشناسی می‌توان تغییر فراوانی در برخورد با این بیماران در جهت بازخوانی و بازگشت آن‌ها به جامعه را مشاهده کرد. ابعاد انسانی مواجهه با بیماران روان در غرب و شرق تقریباً مشابه بوده است .
درگذشته با زنجیر بیمار را می‌بستند. (عکس‌های آن زمان در موزه بیمارستان روزبه برای بازدید متخصصان وجود دارد) گاه در غرب این افراد را زنده‌زنده می‌سوزاندند .
در شرق دانشمندانی همچون فارابی، رازی و ابن‌سینا روش مدارا با این بیماران را بهترین نوع مواجهه دانستند. در غرب با اعمال جراحی سعی در بهبود بیماری داشتند.
شکایات جسمی بیماران مزمن شامل:
بی‌اختیاری ادرار، شب‌ادراری، عفونت‌های مکرر ادرار، سرگیجه، عدم توجه به بهداشت دهان و دندان، میخچه کف پا، مشکلات گوارشی، خونریزی غیرطبیعی رحم زنان، کم کاری تیروئید، نرمال نبودن اشتها (پرخوری یا کم خوری) است. البته این مشکلات با دارودرمانی بهبود می‌یابند .
باورهای نادرست بیماران مزمن نیز با جلسات روان‌درمانی اصلاح می‌شوند . نگاه از بالا (فرد خودش را بالاتر از بقیه می‌بیند)، بیان جملاتی مثل: من فرشته‌ام یا من رئیس‌جمهورم و ... این‌ها باورهای بزرگ‌منشان و غیرواقعی هستند که در جلسات روان‌درمانی اصلاح می‌شوند .
تجارب شنیداری مبنی بر شنیدن صداهایی که دیگران نمی‌شنوند دال بر ادراک، هذیان و گزند و آسیب دال بر محتوای فکر، خود آسیب‌رسانی، تهدید دیگران و افسردگی دال بر سابقه بالینی و نداشتن تمرکز به رسن و سال واقعی فرد دال بر هویت و شناخت، می‌توانند در دسته‌بندی تشخیصی مورداستفاده متخصصان و روان‌شناسان و مددکاران قرار گیرد. تداوم داشتن این نشانه‌ها در مدت‌زمان 6 ماه برای احراز بیماری مزمن ضروری است.
طرح‌واره درمانی با شناسایی طرح‌واره‌های بیمار مزمن با بررسی چگونگی نیاز به دل‌بستگی و شکل‌گیری طرح‌واره‌های آسیب‌رسان پیگیری می‌شود .
بررسی مکانیسم‌های دفاعی بیماران شامل وجود انکار، فرافکنی، واپس روی و گسست از واقعیت موردبررسی قرار می‌گیرند .
مجموعه‌ای از عوامل زمینه‌ساز (عوامل خانوادگی و تاریخچه)، آشکارساز (از چه تاریخی علائم نشان داده شد؟)، تداوم‌بخش (مواردی که فرد را به ادامه بروز نشانه‌ها دعوت می‌کند؟) قابل‌بازنگری در جلسات روان‌درمانی هستند .
مهم‌ترین بخشی که در پاسخ به درمان مدنظر قرار می‌گیرد پیش‌آگهی مثبت یا منفی بیمار نسبت به درمان است. آنچه درمان بیماران روان را امیدبخش می‌کند آموزش خانواده و پیگیری درمان از سوی خود فرد هست.
ستاره صبح