رئیسجمهور گفته است به آقای سعید جلیلی گفتم نیازی به پیشنهاد و راهکار نداریم؛ اگر میتوانی، در حل مشکلات کمک کن.
۱- حتماً آقای رئیسجمهور این داستان را میداند که: فردی با یک بغل نان تازه از راهی میگذشت که فردی را گریان دید. کنار او نشست و همصدا با او هایهای گریه کرد. مرد به او گفت گریه من از گرسنگی است. اگر میخواهی گریهام تمام شود یکی از نانهایت را بده تا از این حالت اشکبار رها شوم. پاسخ شنید تا شب هم حاضرم در کنارت بنشینم و بگریم؛ اما از من نان نخواه.
آقای پزشکیان مطمئن باشد تا صبح قیامت هم آقای جلیلی جز پیشنهاددادن و گفتاردرمانی و حرفزدن (با کلیدواژه ظرفیتسازی) کار دیگری نخواهد کرد. حتی اگر بخواهد هم بلد نیست.
۲- در سخن آقای پزشکیان یک زرنگی نهفته است. او میخواهد آن جمله امام راحل را توی سر اصولگراها بکوبد که یک نانوایی را هم نمیتوانید اداره کنید!
۳- آقای پزشکیان اگر بعضی کارهای دولتش لنگ است (که بدجوری هم لنگ است) میتواند از اینهمه جوان کاربلد متخصص باعرضه باانگیزه که در کشور هست بجای برخی مدیران فرسوده و خسته و فاقد ابتکار استفاده کند و به امثال آقای جلیلی نه زحمت بدهد نه خجالت.