تورم بالای خوراکیها
بر اساس دادههای رسمی مرکز آمار ایران در تیرماه، نرخ تورم نقطهای خوراکیها به رقم عجیبِ ۱۲۸.۱ درصد رسیده است؛ به این معنا که قیمت یک سبد مشخص از خوراکیها و آشامیدنیها در تیرماه امسال به نسبت تیرماه سال قبل، ۲.۸ برابر شده است؛ در عرض یک سال، قیمت حداقل ۸ قلم خوراکی، بیش از ۱۰۰ درصد افزایشیافته است.
خوراکیها در عرض یک سال، تبدیل به کالاهایی لاکچری و طبقاتی شدهاند؛ گوشت، مرغ، تخممرغ، حبوبات، برنج و حتی «نان» از نردبان تورم صعود کردهاند و برای عامه مردم که مزدبگیران با حقوق ثابت هستند، به یک دغدغه تبدیلشدهاند
بر اساس اطلاعات مرکز آمار، نرخ تورم سالانه (۱۲ ماهه منتهی به تیرماه) ۶۶ درصد و تورم نقطهبهنقطه (تیر ۱۴۰۵ در مقایسه با تیر ۱۴۰۴) در نخستین ماه تابستان ۸۷.۹ درصد بوده است.
در تیرماه ۱۴۰۵ تورم ماهانه خانوارهای کشور برابر ۳.۱ درصد بوده است. تورم ماهانه برای گروههای عمده «خوراکیها، آشامیدنیها و دخانیات» ۲.۵ درصد و برای گروه عمده «کالاهای غیرخوراکی و خدمات» ۳.۶ درصد بوده است.
دراینبین، دستمزد کارگران حداقل با همه مزایا، به ۲۵ میلیون تومان نمیرسد؛ دستمزدی که بر اساس محاسبات ناکارآمد شورای عالی کار در اسفندماه پارسال، نصف سبد معیشت همان زمان تعیین و تصویب شد.
گرانی
«فرامرز توفیقی» فعال کارگری که محاسبات مستقل سبد معیشت خانوارهای کارگری را بر اساس دادههای مرکز آمار ایران و سبد غذایی انستیتو تغذیه انجام میدهد، صعود هزینههای زندگی را «بیسابقه» توصیف میکند.
او سبد غذایی حداقلی یک خانواده متوسط ۳.۳ نفرِ را محاسبه کرده است.
توفیقی بابیان اینکه «طبقه کارگر عموماً در دهکهای چهارم و پنجم درآمدی قرار دارند و سهم خوراکیها در این دهکها، ۳۸.۰۵ درصد هزینههای زندگی است» سبد معیشت خانوارهای کارگری را بر اساس فرمول زیر، حدود ۹۰ میلیون تومان تخمین میزند:
۹۰۵۸۱۸۵۱۷= ۳۸.۰۵ / ۱۰۰ × ۳۴۴۶۶۳۹۴۶ ریال
200 برابر شدن سبد معیشت
در انتهای تیرماه، هزینههای حداقلی زندگی کارگران به ۹۰ میلیون تومان رسیده است؛ سبد معیشت محاسبهشده از سوی شورای عالی کار در اسفند سال قبل، ۴۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان بوده که در بازه زمانی چهارماهه، ۲۱۱.۱۴ درصد رشد داشته است؛ رشد ریالی سبد یا میزان افزایش هزینه زندگی در چهار ماه، ۴۷ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان بوده است.
دخل کمتر از خرج
توفیقی بابیان اینکه «امسال حقوق ماهانه یک کارگر متاهل با یک فرزند و یکسال سابقه بهشرط پرداخت تمام مزایا ۲۴ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان است» ادامه میدهد: قدرت پوشش دستمزد در ابتدای سال، ۵۸.۲۴ درصد بوده که برای هزینههای ۱۷.۴۷ روز کفایت میکرد؛ اما در پایان تیرماه، قدرت پوشش دستمزد به ۲۷.۵۸ درصد تنزل یافته یعنی دستمزد فقط ۲۷.۵۸ درصد هزینههای حداقلی زندگی را کفاف میدهد و تنها برای ۸.۲۷ روز کفایت میکند. کارگران بیش از ۲۰ روز ماه، آه در بساط ندارند…
به گفته این فعال کارگری، محاسبات سبد معیشت و این اعداد و ارقام بهوضوح نشان میدهد که کارگران در گرداب هزینههای نجومی زندگی بهسختی دستوپا میزنند و باوجود کار تماموقت، دستمزدی که میگیرند برای ده روز ماه هم کافی نیست. اینجا این سؤال پیش میآید که چه کسی مسئول این وضعیت است؟
امروز یک خانواده کارگری باید ماهی ۹۰ میلیون درآمد داشته باشد تا بتواند سر پا بایستد و از پس خرج و مخارج زندگی بربیاید اما اکثریت طبقهی کارگر و مزدبگیر حتی نصف این رقم هم درآمد ماهانه ندارند.