تورم ۹۰ درصدی خوراکیها در دیماه به نسبت سال قبل، گرانی بیامان نرخ دلار-فقط در بهمن امسال قیمت دلار چیزی بیش از ۲۴ هزار تومان افزایش یافت و به 165 هزار تومان رسیده است. تورم مسکن در ماه بهمن بیش از ۱۵ درصد بوده است که سابقه نداشته است».
قیاس قیمت چند کالا در بازه زمانی یکسال اخیر -از اسفند ۱۴۰۳ تا این روزها نشان میدهد که قیمت تخم مرغ و نان ۳۰۰ درصد، قیمت برنج ۴۰۰ درصد و شیر و لبنیات ۲۰۰ درصد گران شدهاند؛ اما حداقل دستمزد فقط ۴۵ درصد رشد داشته است.
دولت برای بهبود معیشت با برقراریِ کالابرگ یک میلیون تومانی درد طبقه متوسط را درمان نمیکند.
«فرامرز توفیقی» فعال کارگری که محاسبات سبد معیشت خانوادههای کارگری را به صورت مستقل انجام داده است. او به ایلنا میگوید: حداقل هزینه زندگی یک خانواده متوسط ۳.۳ نفره، با همان معیارهای کمیته دستمزد شورایعالی کار و با استناد به تورم دیماه اعلامی از سوی مرکز آمار ایران، محاسبه شده به شرح زیر است: هزینه خوراک ماهانه خانواده حدود ۲۵ میلیون تومان است؛ یعنی کارگر حداقل بگیری که در ماه ۱۸ میلیون حقوق میگیرد باید ۸ تا ۱۰ میلیون روی حقوقش بگذارد تا فقط سفره خود را فراهم کند.
محاسبه سبد معیشت با فرمول رسمی شورایعالی کار نشان میدهد:
۶۵۵,۱۶۳,۷۸۷= ۳۸.۰۵ / ۱۰۰ × ۲۴۹,۲۸۹,۸۲۱
به این ترتیب، در پایان دیماه، هزینههای ساده یک خانواده ۳.۳ نفره، چیزی حدود ۶۵ میلیون تومان است؛ رقمی نجومی که فاصله معناداری با دستمزد ماهانه طبقه کارگر دارد.
توفیقی ادامه میدهد: نرخ سبد تعیین شده در اسفند سال قبل در شورایعالی کار، ۲۳۴,۴۱۶,۶۴۰ ریال بود و در نتیجه در طول ده ماه منتهی به پایان دیماه امسال، هزینه های زندگی خانوادهها حدود ۴۲ میلیون تومان و برابر با ۲۷۹ درصد افزایش یافته است!
این فعال کارگری با بیان اینکه قدرت پوشش دستمزد حدود ۲۲ درصد است یعنی دستمزد حداقلی کارگران فقط ۲۲ درصد از هزینههای حداقلی زندگی را پوشش میدهد» گفت: این دستمزد فقط ۶ تا ۷ روز ماه دوام میآورد، به عبارت سادهتر، دستمزدی است فقط برای یک هفته.
توفیقی میگوید: در دیماه دولت ارز دولتی را از کالاهای سبد معیشت کارگری برداشت و اختیار آن را به بازار آزاد داد؛ همین اقدام، یک چالش معیشتی به وجود آورد. این اتفاق باعث شد در عرض چند روز، قیمت روغن ۳.۵ برابر، برنج ۲ برابر، حبوبات ۳ برابر و گوشت ۲ برابر شود و در نتیجه، تورم ماهانه رکورد پیشین را شکست. در بهمن روغن بازهم ۱۲ درصد گران شده است.
در شرایطی که حداقل هزینههای زندگی حدود ۶۵ میلیون تومان است و نرخ کالاهای سفره، از دستمزد حداقلی کارگران بیشتر است، رفاه و آرامشِ طبقه کارگر چه میشود؟