بلومبرگ نوشت: جنگ علیه ایران سودهای استثنایی به شرکتهای بزرگ نفتی و معاملهگران انرژی تزریق کرد. بحران در مسیر تجارت، قیمت را افزایش داد و ارزش حملونقل، بازاریابی نفت خام و گاز را بالا برد.
بزرگترین ذینفع، تولیدکنندگان نفتی بودند که یک سیستم یکپارچه شامل پالایشگاه، تانکرهای حملونقل، واحدهای تجاری و بازاریابی داشتند و قادر به بهرهبرداری از تفاوت قیمتها در بازار بودند.
شرکت نفتی «شل» برای مثال سود فصلی آن بیش از دو برابر نسبت به سال گذشته افزایش یافت و به بالاترین سطح خود از زمان شروع جنگ در اوکراین رسید.
توتال انرژی از بهبود سود پالایش و تجارت بهرهمند شد، در حالی که حاشیه سود بالای پالایش نفت خام، نتایج انی ایتالیا را تقویت کرد و گلنکور اعلام کرد که فعالیت تجاری آن در حال ثبت یکی از بهترین سالهای خود است.
این سودها تنها به دلیل افزایش قیمت نفت نیست، بلکه به دلیل اختلال در جریانهای جهانی انرژی است، زیرا جنگ محمولهها را به مسیرهای طولانیتر و گرانتر سوق داد، تفاوت قیمتها بین مناطق را افزایش داد و کمبود محصولاتی مانند دیزل و سوخت جت را تشدید کرد، که فرصت بزرگی را برای شرکتها، فراهم کرد.
این بحران همچنین نشان داد که شرکتهای یکپارچه توانایی بیشتری در جذب شوکها دارند، آنها میتوانند کاهش تولید را از طریق سود پالایش و تجارت جبران کنند.