ستاره صبح آنلاین، علی صالح آبادی در یادداشتی نوشت: حوادث روزگار را میتوان به دو گونه تقسیم کرد: کمدی، که بیانگر اتفاقات بامزه و خندهدار است، و تراژدی، که با اندوه، رنج و غم همراه است. سعدی، شاعری خردمند و آگاه به ژرفای وجود انسان و پیچیدگیهای زندگی، بهزیبایی درباره حوادث تلخ روزگار سخن گفته است:
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
طبع و خلقوخوی ایرانیان سرشار از لطافت، مهربانی و حساسیت نسبت به درد و رنج دیگران است. ازاینرو، هنگامی که حادثهای رخ میدهد، آحاد جامعه متأثر و نگران میشوند و این پرسش در ذهنشان شکل میگیرد که چرا باید جان انسانها گرفته شود؟
علت این وضعیت چیست و چرا میزان مرگومیر ناشی از تصادفات و عوامل زیستمحیطی در کشور ما، در مقایسه با بسیاری از کشورهای دیگر، بالاتر است؟
بر اساس آمار اعلامشده از سوی سازمان جهانی بهداشت، میزان مرگومیر ناشی از تصادفات در سال ۲۰۲۱، به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر، ۱۶ نفر گزارش شده است.
این یادداشت به بهانه جانباختن دردناک ۱۳ کارگر و مصدومشدن ۱۴ نفر در حادثهای در شهر آبدانان، واقع در استان ایلام، نوشته شده است. به همین مناسبت، قصد داریم به چند نمونه از حوادث مرگباری که طی سالهای گذشته در کشور رخ داده و جان تعدادی از هموطنانمان را گرفتهاند، اشاره کنیم که در ادامه میخوانید:
1. واژگونی اتوبوس در آزادراه تهران ـ قم در تاریخ ۱۱ تیر ۱۳۸۷، ۲۵ کشته و ۲۵ مجروح.
۲. واژگونی اتوبوس در آزادراه تهران ـ ساوه در تاریخ 25 شهریور ۱۳۸۹، ۲۸ کشته و ۱۲ مجروح.
۳. واژگونی اتوبوس در جاده فیروزکوه سال 1360، 15 کشته و ۲۴ مجروح.
۴. واژگونی اتوبوس دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات تهران در تاریخ ۴ دیماه ۱۳۹۷، ۱۰ کشته و ۲۵ مصدوم.
۵. واژگونی اتوبوس زائران پاکستانی در استان یزد در تاریخ ۳۰ مردادماه ۱۴۰۳؛ تلفات: ۲۸ کشته و ۲۳ مجروح.
۶. سقوط اتوبوس به دره در استان لرستان در تاریخ اول دیماه 1403؛ ۹ کشته و ۱۴ مجروح.
۷. واژگونی اتوبوس در محور فیروزآباد استان فارس در تاریخ ۲۸ تیرماه ۱۴۰۴؛ تلفات: ۲۲ کشته و ۲۶ مجروح.
8. واژگونی اتوبوس حامل کارگران در شهرستان آبدانان، استان ایلام، که منجر به جانباختن ۱۳ نفر و مصدومشدن ۱۴ نفر شد.
عوامل اصلی وقوع تصادفات جادهای عبارت اند از: نقص فنی وسایل نقلیه، خطای انسانی،ضعف زیرساختها و ایمنی جادهها، عوامل محیطی و جوی مانند بارندگی، مه، لغزندگی جادهها و ...
اگر آمار مرگومیر ناشی از آلودگیهای زیستمحیطی در سال ۱۴۰۳ را که بر اساس اعلام معاون بهداشت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، نزدیک به ۶۰ هزار نفر بوده به آمار سالانه جانباختگان حوادث رانندگی، که حدود ۲۰ هزار نفر برآورد میشود، اضافه کنیم، با رقم تکاندهندهای در حدود ۸۰ هزار مرگ در سال مواجه خواهیم شد. اما پرسش مهم این است که چرا باید چنین شمار زیادی از هموطنانمان، مرگهای زیست محیطی و جادهای داشته باشند؟ ریشه این موضوع کجاست و چه عواملی در تداوم آن نقش دارند؟
بخش قابلتوجهی از این تلفات با برنامهریزی صحیح و رعایت استانداردهای ایمنی و زیستمحیطی قابل پیشگیری است. در این ارتباط اگر خودروهای فرسوده از چرخه حملونقل خارج شوند، خودروهای تولیدی از استانداردهای لازم برخوردار باشند، کیفیت موتور و میزان آلایندگی آنها مطابق استاندارد یورو ۵ باشد، جادهها از نظر فنی و ایمنی استانداردسازی شوند و پلیس با نظارت مستمر بر عملکرد ناوگان حملونقل و رعایت قوانین رانندگی کنترل بیشتری داشته باشد، امید است که از بسیاری از این مرگهای زودرس جلوگیری شود.
خبرهای مرتبط:
واژگونی مرگبار اتوبوس کارکنان نفت دهلران؛ ۱۲ کشته و ۱۵ مصدوم
۸ تصادف مرگبار در تهران طی یک هفته