نتایج انتخابات سوم نوامبر منجر به شکست جمهوری خواهان شد. در این انتخابات کنگره از کنترل و تسلط جمهوری خواهان خارج شد.
علت اصلی شکست جمهوری خواهان آغاز دو جنگ با ایران بود که نتوانست ایران را شکست دهد. آمریکا هم در میدان مغلوب ایران شد و هم در مهم ترین آزمون سیاسی.
قدرت، مقاومت و تاب آوری ایران بیشترین نتایج و آثار سو خودش را در این آزمون سیاسی بر نتایج انتخاباتی گذاشت. به واقع جنگ با ایران به پاشنه آشیل و چشم اسفندیارش تبدیل شد.
دلیل دیگر شکست جمهوری خواهان در این انتخابات، کاهش قدرت خرید اقتصادی مردم، تورم و افزایش قیمت حامل‌های انرژی بود. ترامپ که با شعار «اول آمریکا» روی کار آمد و قرار بود بر اساس اولویت های جنبش«ماگا» عظمت را به آمریکا باز گرداند، آن عظمت جای خود را به بحران مشروعیت و افول و بی اعتباری جایگاه داد.
این به معنای آغاز افول ترامپیسم است. موجی که مانند برخورد یک شهاب‌سنگ حالا آثارش در سراسر آمریکا دیده می‌شود.
حالا در پی شکست جمهوری خواهان ترامپ با موانع و مشکلات جدی روبه‌رو است.
اول آنکه اعضای دموکرات کنگره می‌توانند با ابزار کنترل بودجه، قدرت ترامپ برای ادامه جنگ با ایران را محدود کنند.
دوم آنکه ترامپ در صورت وتوی بودجه نیز با خطر فلج شدن دولت روبه‌روست و گزینه‌های چندانی برای مقابله با کنگره ندارد.
سوم آنکه مماشات و همکاری تصنعی ترامپ با اعضای کنگره صرفا پوششی بر ضعف‌ها خواهد بود و منجر به اعاده حیثیت و اعتبار او نخواهد شد، بلکه موجب تعمیق شکاف کاخ سفید و کنگره خواهد شد. به واقع می‌توان گفت که تقابل و تعمیق شکاف میان قوه مجریه و مقاومت کنگره تنها یک بن‌بست داخلی نیست، بلکه آغاز یک بحران مشروعیت در ساختار قدرت آمریکا است.
شاید این موانع و چالش های مشروعیت زدا او را به سمت تصمیمی تلافی و انتقام‌جویانه سوق دهد و جنگی پرشدتی را علیه ایران آغاز کند.
حال اگر ترامپ بخواهد با استفاده از قدرت‌های باقی‌مانده خود ریسک تقابل نظامی با ایران را بپذیرد، عملاً در حال شرط‌بندی بر روی آخرین برگ‌های قدرت خود است، برگی که اگر از دست برود نه تنها منتهی به انزوای شدید آمریکا در عرصه‌های بین‌المللی می‌شود، بلکه ابهت ادعایی «اول آمریکا» را به شکلی جبران‌ناپذیر در تاریخ مدرن و عصر جدید آمریکا زیر سؤال می‌برد.
شکست در میدان سیاست و اقتصاد در کنار مقاومت پولادین ایران، نشان داد که ابزارهای سنتی قدرت سخت آمریکا دیگر قادر به سرکوب اراده‌های ملی در برابر تمدن‌های نوظهور نیست.
این افول ترامپیسم، پیامدهای گسترده‌ای در نظم جهانی خواهد داشت. جهان اکنون شاهد تغییر پارادایم از تک‌قطبی‌گری به سمت چندقطبی‌گری است.
ترامپیسم که بر پایه سیاست‌های انزواطلبانه و فشار حداکثری بنا شده بود، اکنون با سدی از واقعیت‌های جغرافیای سیاسی روبه‌روست که نشان می‌دهد هزینه‌های جنگ و تنش، بسیار فراتر از توان تحمل ساختارهای سیاسی درگیر است.
در واقع، ایران با ایستادگی در برابر این فشارها، نقشه بازی را برای تمام بازیگران منطقه و جهان تغییر داد.
در نهایت، این زلزله سیاسی در واشنگتن، زلزله‌ای در بنیادهای نظم لیبرالیسم کلاسیک است. اگر ترامپ نتواند با کنگره به توافق برسد، با پارادوکسی روبه‌رو خواهد شد که در آن، رئیس‌جمهورِ مقتدر در برابر یک دولت فلج و یک نظام سیاسی دوپاره، تنها به یک رهبر بی‌پایه تبدیل می‌شود که تلاش برای بازسازی عظمت، تنها به تضعیف بیشتر ریشه‌های قدرت ملی آمریکا منجر خواهد شد.
خبرهای مرتبط:
ثبت رکوردی تاریخی در انتخابات آمریکا
نقش جنگ ایران در شکست انتخاباتی ترامپ