بندرهای شمالی فقط ۳۰ درصد نیاز نهاده دامی را تأمین میکنند
داوود رنگی، رئیس هیئتمدیره اتحادیه واردکنندگان نهادههای دامی، با اشاره به تداوم واردات نهادههای دامی از بندرهای شمالی کشور به تجارت گفت: در حال حاضر حجم قابلتوجهی از نهادهها از طریق بندرهای شمالی وارد کشور میشود، اما ظرفیت این بندرها برای تخلیه و پذیرش کشتی محدود است.
به گفته وی، در نهایت میتوان حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد نیاز نهادههای کشور را از طریق بندرهای شمالی تأمین کرد و بخش عمده نیاز باید از مسیر بندرهای جنوبی وارد شود.
انتقال زمینی نهاده دامی دشوار و پرهزینه است
رنگی با تأکید بر اینکه نباید روی حمل زمینی نهادهها حساب باز کرد، بیان کرد: انتقال نهاده دامی از طریق زمینی و از بندرهای ترکیه و پاکستان دشوار و پرهزینه است.
طولانی شدن زمان حمل و خطر از بین رفتن کالا از جمله مشکلات این شیوه محسوب میشود. بنابراین سیاستگذاری و حکمرانی در حوزه تأمین نهاده باید بر حملونقل دریایی، چه از مسیر دریای شمال و چه دریای جنوب، متمرکز باشد.
وضعیت ذخایر نهادههای دامی
وی با بیان اینکه ذخایر برخی نهادهها در وضعیت مناسبی قرار دارد، اظهار کرد: در حال حاضر ذخایر کنجاله سویا برای حدود ۶ ماه کفایت میکند و ذخایر دانه و روغن نیز برای ۳ تا ۴ ماه مناسب است.
با این حال، مسئله اصلی در حال حاضر مربوط به تأمین ذرت است.
۴ میلیارد یورو بدهی دولت به واردکنندگان نهاده
رنگی با اشاره به مشکلات مالی واردکنندگان ذرت تشریح کرد: یکی از دلایل اصلی مشکل در تأمین ذرت، پرداخت نشدن مطالبات واردکنندگان از سوی دولت است.
حدود ۴ میلیارد یورو از بدهی دولت به واردکنندگان پرداخت نشده و همین مسئله توان مالی و ارزی واردکنندگان را بهشدت کاهش داده است.
افزایش هزینه واردات نهاده دامی
او ادامه داد: شرایط پرداخت به فروشندگان خارجی، بهویژه برای محمولههایی که قرار است از بندرهای جنوبی وارد شوند، دشوار شده است.
برای رزرو یک کشتی، واردکننده باید ابتدا حدود ۳۰ درصد مبلغ را پرداخت کند تا کشتی رزرو شود و پس از آن، بارگیری ممکن است ۱۵ روز تا یک ماه بعد انجام شود. واردکنندگان بخش خصوصی به دلیل وصول نشدن مطالبات خود، در بسیاری از موارد امکان انجام این پرداخت را ندارند.
هزینه بیمه جنگی کشتیها به ۳ میلیون دلار میرسد
رئیس هیئتمدیره اتحادیه واردکنندگان نهادههای دامی با اشاره به افزایش هزینههای بیمهای عنوان کرد: هر کشتی که قصد ورود به آبهای ایران را دارد، باید تحت پوشش بیمه جنگی قرار گیرد.
به گفته وی، بسته به سن کشتی، هزینه این بیمه میتواند بین ۱.۵ تا ۳ میلیون دلار باشد و هزینه مضاعفی به قیمت خرید کالا تحمیل کند.
کنترلهای سنتکام زمان ورود کشتیها را افزایش داده است
رنگی با بیان اینکه کنترل کشتیهای حامل مواد غذایی برای ایران نیز به یکی از چالشهای واردات تبدیل شده است، توضیح داد: برخی از این کنترلها ممکن است از دو تا سه هفته و در مواردی تا دو یا سه ماه طول بکشد.
در تمام این مدت، خریدار باید هزینه توقف کشتی در آبهای بینالمللی را پرداخت کند.
ماندگاری کالا در بندر هزینه واردات را افزایش میدهد
رنگی اظهار کرد: ماندگاری کالا در بندرها علاوه بر افزایش خطر از بین رفتن یا آسیب دیدن محموله، هزینه حمل و قیمت تمامشده کالا را نیز بهشدت افزایش میدهد.
بنابراین مجموعه مشکلات مربوط به انتقال پول، حملونقل دریایی، بیمه و توقف کشتیها، مستقیماً بر روند تأمین نهاده و قیمت تمامشده آن اثر میگذارد.
منابع تأمین ذرت ایران
وی با اشاره به منابع اصلی تأمین ذرت ایران افزود: بخش عمده ذرت موردنیاز ایران از برزیل، اوکراین و روسیه تأمین میشود.
روسیه به دلیل محدودیت ظرفیت بندرهای شمالی، نمیتواند بهتنهایی پاسخگوی نیاز بازار باشد. در مورد اوکراین نیز شرایط جنگی، امکان بارگیری کشتیها را بهشدت کاهش داده است.
اوکراین فروش مستقیم ذرت به ایران را ممنوع کرده است، اما پیش از این بخشی از این کالا از طریق تجار ترک و با اسناد ترکیه وارد ایران میشد و مورد استفاده قرار میگرفت.
با تشدید شرایط جنگی در بندرهای اوکراین، ظرفیت این کشور برای بارگیری و تأمین ذرت ایران نیز کاهش یافته است.