سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس در ادامه گفت: در حوزه سوخت، میزان مصرف واقعی داریم که هر کاری کنیم مصرف وجود دارد؛ یعنی نمیتوانید تردد مردم را حذف کنید. بخشی از این مصرف مربوط به حملونقل عمومی است که استفاده میشود ۲۵ میلیون مترمکعب در روز سیانجی استفاده میشود که از سال ۹۸ مصرف سیانجی کم شده و به سمت بنزین رفته است.
وی ادامه داد: بخش دیگر مصرف بزنین مورداستفاده مردم است؛ ۳۲ میلیون کارت سوخت خودرو و موتورداریم و ۶ میلیون موتور بدون کارت سوخت داریم که آنها بنزین مصرف میکنند، چون حملونقل عمومی توسعه پیدا نکرده است. در کلانشهرها اکثر مردم برای تردد از خودروی شخصی استفاده میکنند.
وی بابیان اینکه قاچاق بنزین روزانه حدود ۵ میلیون لیتر است، گفت: میانگین مصرف بنزین سالانه ۱۳۲ میلیون لیتر در روز بوده که در پیک مسافرتها به بالای ۱۴۰ میلیون لیتر میرسد.
سخنگوی کمیسیون انرژی با اشاره به جلسه این کمیسیون گفت: طبق آخرین گزارش معاون پالایش و پخش کشور در کمیسیون انرژی، حدوداً ۱۳۰ تا ۱۳۲ میلیون لیتر تولید بنزین داریم. بخشی از آن از طرف پالایشگاههاست؛ حدود ۱۱۹ میلیون لیتر از پالایشگاههای اصلی تولید میشود و بخشی هم تولید اختلاطی است و بخشی نیز واردات داریم. ما آلان بنزین را تأمین میکنیم و مشکلی از بابت تأمین نداریم، اما اشکال اینجاست که سالی ۶ درصد به مصرف اضافه میشود که برای تأمین این ۶ درصد یا باید واردات میکردیم یا ظرفیت تولید را افزایش میدادیم. آلان پالایشگاهها با ظرفیت بالا تولید میکنند، اما در پایان سفرهای تابستان مقداری کم میآوریم که برای جبران آن باید تمهیدات اندیشیده شود.
مصرف بنزین زیاد است
وی بیان اینکه مصرف بنزین بالا نیست و مصرف خودروها بالاست، گفت: اگر در اروپا میانگین مصرف در هر ۱۰۰ کیلومتر حدود ۵ لیتر و در کشورهای اطراف ۸ لیتر است، کشور ما ۱۱ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر مصرف دارد؛ یعنی اشکال روی خودروهاست.
خودرو کممصرف، هیبریدی و برقی
سپهوند ادامه داد: اشکال دیگر این است که سبد سوخت متنوع نیست و تمرکز روی بنزین است. خودروها هم باید کممصرف، هیبریدی و برقی باشند. اگر بخواهیم مصرف را کاهش و مدیریت کنیم، باید تنوع سبد سوخت داشته باشیم و خودرو کممصرف تولید و وارد کنیم، نه خودروهایی با موتورهای مربوط به ۲۰ سال پیش که فقطاتاق ماشین عوض میشود. ماشین صفرکیلومتر بیرون میآید با میانگین مصرف ۱۰ لیتر. بنابراین موضوع مصرف مربوط به مردم نیست، بلکه به تکنولوژیای که در خودروهای ما استفاده میشود، مربوط است.
قاچاق بنزین و گازوییل
سپهوند درباره نقش قاچاق در ناترازی سوخت نیز گفت: در جلسه دیروز کمیسیون انرژی مطرح شد که حدود ۵ تا ۶ میلیون لیتر قاچاق بنزین و حدود ۲۱ میلیون لیتر قاچاق بنزین و گازوئیل داریم که بالای ۹۰ درصد آن از کارتهای سوخت جایگاهداران انجام میشود و حدود ۳ میلیون لیتر در مرزهای شرقی و غربی است و بقیه داخل کلانشهرها قاچاق میشود؛ از کارت جایگاهدارها برای تولید تینر، رنگ و اسپری استفاده میشود.
وی ادامه داد: قاچاق سوخت عمدتاً از طریق کارتهای آزاد جایگاهها انجام میشود و در سایر بخشها چنین حجم و سازوکاری وجود ندارد. بخشی از سوخت در داخل کشور دپو و سپس بهتدریج به نقاط دیگر منتقل میشود. به همین دلیل گاهی شاهد کشف یک لوله یا محموله قاچاق گازوئیل و بنزین هستیم که بخشی از شبکه انتقال و ذخیرهسازی سوخت قاچاق را تشکیل میدهد.
اجرای طرح رزاق از دولت سیزدهم
سپهوند با انتقاد از طرح رزاق که از دولت سیزدهم باهدف درآمدزایی و ایجاد اشتغال در مناطق مرزی اجرا شد، اظهار کرد: این طرح، طرح اشتباهی بود. بازهم به نام عدالت، قاچاق سوخت به شکل سامانمند درآمد و افزایش پیدا کرد؛ بهگونهای که حتی در برخی استانهای مرزی، توسط خودروهای دولتی نیز سوخت قاچاق میشود. خودروهای اداری نیز در مواردی سوخت خود را میفروشند و وارد چرخه قاچاق میکنند.
نماینده خرمآباد در مجلس درباره نحوه اجرای این طرح در مناطق مرزی گفت: این طرح بهویژه در سیستان و بلوچستان و کرمان اجرا شد و بر اساس آن سهمیهای به افراد اختصاص داده شد تا بتوانند آن را در مرزها به فروش برسانند.
سپهوند تصریح کرد: در این فرایند، مردم عادی نیز متضرر شدند. زمانی که فرد سهمیه بنزین خود را باقیمت ۲۵ هزار تومان واگذار میکند و همان سهمیه در نزدیکی مرز باقیمت ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان فروخته میشود، سود اصلی به مردم نمیرسد، بلکه شبکه قاچاق از این اختلاف قیمت منتفع میشود.
وی ادامه داد: این سوخت درنهایت از طریق شبکه قاچاق به آنسوی مرز و پاکستان منتقل میشود و در آنجا باقیمت حدود ۲۸۰ تا ۳۰۰ هزار تومان به دست مصرفکننده میرسد.سخن اصلی من این است که نباید به نام عدالت، مردم را قربانی کنیم. باید طرحهایی را در کشور اجرا کنیم که ضمن حمایت واقعی از اقشار ضعیف، موجب ایجاد اختلال در نظام اقتصادی و مدیریتی کشور نشود.