«در مذاکرات اخیر بهمنظور تدوین تقاهمنامه میان ایران و امریکا، اتفاق درستی رقم خورد و مجلس از دایره تصمیمگیری بیرون گذاشته شد. دلایل خلعید میتواند موارد زیر باشد: ناآگاهی نمایندگان به موضوع است. برای نمونه به اظهارات رئیس و سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس نگاه کنید. سرشار است از حرف های بدون مدرک و سند و تحلیل سبک. عدهای هم تنها سرمایهشان توهم است. گویی به دلیل تماشای زیاد فیلمهای تخیلی، مثل کودکان خیالپرداز افسانه میبافند. البته مقامات به این حرفها گوش نمیدهد، چه برسد که برایش اهمیت قائل باشد.
در بین اعضای این کمیسیون البته نمایندگانی هم هستند که در حوزه نظامی و دیپلماسی دارای تجربه و سوادند اما کمسخن میگویند. گویی هر نمایندهای تحلیلش بیربطتر است بیشتر حرف میزند. دلیل دیگر متأسفانه به دهنلقی برخی نمایندگان برمیگردد.
تجربه نشان داده که برخی نمایندگان ( وابستگان جبهه پایداری) حفاظت کلام ندارند و به خاطر عطش مطرحشدن در رسانه اسرار را فاش کردهاند که دشمن از آنها سود برده است. دلیل دیگر شرایط خاص کشور است که زیادشدن مراجع تصمیم گیر برایش آفت است.
بنابراین کنار گذاشتن مجلس از تفاهم اخیر رفتاری خردمندانه، مدبرانه، سیاستمدارانِ و دوراندیشانه بوده است. اکثریت نمایندگان مجلس که رأی پایین دارند، قابل احترامند و حسابشان از اقلیت پایداریچیها جداست. اما چرا در برابر هوچیگرها نمیایستند.