به گزارش ستاره صبح آنلاین از رویداد ۲۴، «رواق کشوردوست»؛ مکانی در نزدیکی بیت رهبری که طی حدود ۸۰ شب گذشته به عنوان کانون تجمع شبانه مردم و عزاداری برای شهدای جنگ و رهبری شناخته میشد، در پی یک رویارویی درونی و تنشزا به کار خود پایان داد. این تعطیلی ناگهانی، پرده جدیدی از چالش جدیدی از همان تئاتر اصطکاک و تقابل میان حلقههای مختلف درون جریان تندروست است.
از مأمن شبانه تا هجوم کانونهای تنش
بر اساس روایتی که دستاندرکاران و متولیان این رواق در فضای مجازی منتشر کردهاند، این مجموعه با حضور روزانه صدها و در مواردی هزاران نفر از سراسر کشور، به یکی از پایگاههای اصلی تجمع های شبانه تبدیل شده بود. اما این روال پایدار و سازمانیافته، در ظهر عاشورا با یک چالش مواجه شد. به گفته دست اندرکاران این رواق، ظاهرا در این روز، عدهای از «زنان کفنپوش مشهدی» که خود را تحت عناوینی، چون خانواده شهدا و خونخواهان رهبر شهید معرفی میکردند، «بدون هماهنگی و اخذ مجوزهای لازم» وارد این فضا شدند.
یکی از مسئولان برگزاری تجمع در نزدیکی بیت رهبری در اینستاگرام خود گفته این گروه با برهم زدن نظم عمومی و سر دادن شعارهای تند و تنشزا، فضای معنوی و برنامههای روتین رواق را به شدت تحتشعاع قرار دادند؛ اقدامی که بلافاصله بازتابهای متناقض و حاشیهسازی را در فضای مجازی به همراه داشت و جرقه یک اختلاف عمیق را روشن کرد.
تحصن سه روزه و فلج شدن برنامههای رواق کشوردوست
به گفته دست اندرکاران رواق کشوردوست، ماجرا به یک حضور موقت ختم نشد و این تجمع به یک تحصن سهروزه همراه با اقامت شبانهروزی تبدیل شد. متحصنان با استقرار تجهیزات و امکانات مورد نیاز خود، کارکرد اصلی رواق کشوردوست را کاملاً دگرگون کردند و فضای دعا و توسل را به محل استقرار و پذیرایی خودسرانه خود بدل ساختند.
این اقدام، برنامههای ثابت و روزانه مجموعه نظیر اقامه نماز جماعت و مراسمهای روتین را با اختلال جدی مواجه کرده و عملاً مدیریت رواق را از کنترل متولیان قبلی آن خارج ساخت. نکته قابل تأمل در این میان، بینتیجه ماندن رایزنیها و پا در میانیها بود؛ چرا که علیرغم تمامی خواهشها و میانجیگریها برای حفظ حرمت موقعیت مکان و پایان دادن به این رفتار رادیکال، متحصنان حاضر به تخلیه یا کوتاه آمدن از مواضع خود نشدند.
عقبنشینی برای فرار از حاشیه بیشتر
آنطور که یکی از دستاندرکاران رواق کشور دوست در استوری اینستاگرامی خود نوشته، در نهایت متولیان این مکان برای جلوگیری از تعمیق اختلافات، صیانت از حریم منطقه و پایان دادن به بازتابهای منفی این تقابل عیان، ناچار به تعطیلی کامل و پایان داده به فعالیتهای این مرکز شدند.
عوامل اجرایی رواق میگویند متحصنان نظم عمومی را برهم زدهاند و به دنبال «تعمیق اختلافات» بودهاند. اما اختلاف چیست؟ اختلافی که از آن حرف میزنند همان درگیری میان نیروهای نزدیک به جبهه پایداری و نیروهایی است که در رأس حاکمیت در حال گفتوگو وتوافق با طرف آمریکایی هستند. متحصنان خواستار لغو توافق و اجرای شروط رهبری اند. همان درخواستی که این روزها از تریبون های مختلف از صدا و سیما گرفته تا بسیاری از میادین، بازتاب آن به کرات شنیده شده و در روز عاشورا به نبردی میان مداحان نزدیک به جلیلی و قالیباف منجر شد. روز گذشته سرتیم مذاکره کنندگان هستهای و نماینده رهبر در مذاکرات پاسخ مخالفانشان را به تندترین لحن ممکن داد. او گفت: بنا نیست هر حرف نپختهای را اسم را بگذاریم انقلابی؛ یک عده که اسم خودشون را گذاشتن انقلابی و سوپرانقلابی، هیچ غلطی برای این انقلاب نکردند ولی از همه هم طلبکار هستند.
قالیباف گفت هر دیکتهای یک غلطی دارد اما تو که هیچ غلطی هم به عمرت نکردی و عمر خودت را تباه کردی. حداقل تو حق نداری به اسم انقلاب حرف بزنی.
این جدال قرار بود فردا مقابل مجلس به یک تقابل خونین میان نمایندگان جبهه پایداری و قالیباف بدل شود. جمعی از نمایندگان تندروی مجلس در نامهای اعتراضی به رئیس مجلس خواستار بازگشایی صحن علنی شده بودند و در اعتراض به بسته بودن مجلس قصد داشتند روز هفت تیر مقابل مجلس تحصن کنند. اقدامی که در دقیقه نود، احتمالا با تذکراتی از بالا لغو شد. اما موضوع اختلاف چنان جدی است که صدای رئیس مجلس را بلند کرده است.
شاید مهمترین نکته در ماجرای رواق کشوردوست، نه تعطیلی یک محل تجمع و عزاداری، بلکه عیان شدن شکافی باشد که تا همین چند ماه پیش کمتر کسی تصور میکرد روزی به خیابان و هیئت و روضه هم کشیده شود. تعطیلی رواق کشوردوست، لغو تحصن مقابل مجلس و بالا گرفتن ادبیات تند میان چهرههای شاخص دو جریان، نشانههایی از تعمیق شکاف است. شکافی که اگر تا دیروز پشت درهای بسته و در جلسات سیاسی جریان داشت، امروز به میدانها، تجمعات و حتی مراسمهای مذهبی راه پیدا کرده است. شاید به همین دلیل است که ناظران، ماجرای رواق کشوردوست را نه پایان کار یک مکان، بلکه آغاز فصل تازهای از منازعات درونجریانی در اردوگاه نیروهای موسوم به انقلابی میدانند؛ منازعهای که سرنوشت آن میتواند بر آینده سیاست داخلی ایران نیز اثر بگذارد.