در گفتوگویی با The Times of London، این بازیگر ۵۱ ساله دربارهٔ تحولات سریع صنعت فیلم میگوید:
«همه چیز با سرعت نور در حال تغییر است. ما شاهد یک گذار عظیم هستیم.»
او به این نکته اشاره میکند که:
دیکاپریو با تردید میپرسد:
«آیا مردم هنوز اشتیاق رفتن به سینما را دارند؟ یا سالنها خواهند شد مثل سلولهای جدا افتاده — مثل بارهای جاز؟»
او سپس میگوید که امیدوار است فیلمسازان واقعی و خلاق هنوز فرصتی داشته باشند تا چیزهای منحصر به فرد بسازند و آنها را روی صفحهٔ بزرگ ببینیم — نه فقط روی صفحهٔ کوچک تلویزیون یا موبایل. ولی او اضافه میکند که آیا چنین فرصتی برای آینده فراهم خواهد بود یا نه هنوز معلوم نیست.»
نکات اصلیِ گفتههای دیکاپریو
او وضعیت سینما را «تغییر سریع و بنیادی» توصیف میکند، نه فقط یک «ترند» گذرا.
ایدهٔ او این است که رفتن به سینما ممکن است از یک تجربهٔ عمومی به یک تجربهٔ نیش (تخصصی) تبدیل شود، همانطور که جاز از یک سبک محبوب به یک موسیقی خاص در کلوپها تبدیل شد.
با وجود نگرانیها، دیکاپریو هنوز به ارزش و اهمیت تجربهٔ جمعیِ دیدن فیلم در سالن باور دارد.