عصر طلایی وحشتناکِ دونالد ترامپ

آغاز با جنجال: عفو گستردهٔ حامیان شورش ۶ ژانویه

در اولین روز دورهٔ دوم ریاست‌جمهوری‌اش، ترامپ بیش از ۱۵۰۰ نفر را که سال ۲۰۲۱ در حمله به ساختمان کنگره مشارکت داشتند عفو کرد — اقدامی که حتی معاون رئیس‌جمهور خودش هم به آن اعتراض کرده بود. این انتخاب، بدون تردید، نشانه‌ای بود از اینکه ترامپ برای روایت خود از قدرت، هیچ خط قرمزی قائل نیست.

فهرستی از «وحشت‌های ۲۰۲۵»

در طول سال، مجموعه‌ای از تصمیم‌ها و اقدامات عجیب، بحث‌برانگیز و بحران‌زا توسط دولت ترامپ انجام شد. از جمله:

• کاهش شدید بودجهٔ پژوهش‌های سرطان تحت عنوان حذف برنامه‌های تنوع در دانشگاه‌ها،

• بستن درِ پناهندگی حتی برای کسانی که در معرض خطر واقعی بوده‌اند، به‌جز مواردی خاص،

• توانمندسازی ثروتمندان برای قطع کمک‌های خیرخواهانه،

• مراسم استقبال رسمی از ولادیمیر پوتین در پایگاه نیروی هوایی آمریکا،

• تخریب جناح شرقی کاخ سفید بی‌هشدار در یکی از صبح‌های اکتبر،

• و فرسایش عمیق روابط با کانادا — یکی از مهم‌ترین متحدان تاریخی آمریکا.

نکتهٔ مهم در این فهرست این است که نمونه‌های بالا نشان می‌دهند که نه یکی دو مورد، بلکه شمار بسیار زیادی از اقدامات عجیب و اثرگذار رخ داده‌ است.

مشارکت دیگران در این «عصر وحشتناک»

نویسنده با تأکید می‌کند که مشکل فقط خود ترامپ نیست، بلکه این است که بسیاری از نهادها، مقامات دولتی، قوهٔ مقننه (کنگره) و حتی قوهٔ قضائیه تمایلی به محدود کردن او یا جلوگیری از اقداماتش نداشته‌اند. به گفتهٔ مقاله، شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد بسیاری از جناح‌ها به‌صورت منفعل یا حتی فعال در تسهیل افراط‌های ترامپ نقش داشته‌اند — حتی زمانی که خودشان می‌دانستند این اقدامات خطرناک هستند.

حکومت بدون مهار: چه معنایی دارد؟

ترامپ، بدون محدودیت‌های جدی، در کاخ سفید به‌نمایشی از «قدرت خام و خودخواهانه» بدل شد:

• او تکیه‌گاه‌های دولتی را با کارمندان متحد خود پر کرده،

• به‌طور مداوم رسانه‌ها را تحت فشار قرار داده،

• با استفاده از شبکه‌های اجتماعی خودش قانون‌گذاری‌ کرده است،

• و حتی رئیس اجرایی شرکت‌ها و ثروتمندان را به پرداخت نوعی «باج سیاسی» ترغیب کرده است.

سیاست‌های اقتصادی و فرهنگی او نیز عموماً آشکارا رادیکال و بحث‌برانگیز بوده‌اند — از مخالفت شدید با انرژی‌های پاک گرفته تا تغییر نام مراکز فرهنگی و تلاش برای اعمال دیدگاه‌های شخصی او بر رسانه‌ها و نقشه‌های رسمی کشور.

رویارویی با واقعیت‌های ناخوشایند

نویسنده به نکته‌ای مهم اشاره می‌کند: سال ۲۰۲۵ در آمریکا همراه با احساس خستگی اخلاقی و ناامیدی عمومی بود. رسانه‌ها، شهروندان و حتی بسیاری از تحلیلگران بارها شاهد اقدامات تحریک‌آمیز، خودستایانه و در برخی موارد خطرناک از سوی دولت بودند — رفتاری که باعث خشم، نفرت و تنفر بسیاری از مردم شد.

نمونه‌های دیگر بحران

مقاله به چند مورد دیگر هم اشاره می‌کند:

• یک آرایشگر ونزوئلایی که پس از درخواست پناهندگی در زندان معروف السالوادور گرفتار شد،

• صدها هزار آمریکایی که به‌دست نیروهای مهاجرتی گرفتار شدند،

• وعدهٔ ترامپ برای «اخراج دسته‌جمعی» که هنوز فاصلهٔ زیادی با اجرا دارد،

• وزارت امنیت داخلی که بیش از ۶۰۰ هزار اخراج در سال ۲۰۲۵ اعلام کرد — بالاترین رقم تا امروز.

تداوم بحران

یکی از شاخص‌های دیگر مقاله آن است که حتی با وجود برخی وعده‌های اصول‌گرایان درباره‌ی کاهش هزینه‌های دولت، کسری بودجهٔ عظیم ایالات متحده حفظ شد، در حالی که اقدامات اخیر باعث آثار انسانی منفی زیادی شده — از اخراج کارمندان دولت گرفته تا قطع کمک‌ها به خانواده‌های نیازمند.

پیام کلی: قدرت بی‌قید و بند

به‌طور کلی، مقاله تأکید دارد که ۲۰۲۵ نشان داد اجرای بی‌مهار قدرت در آمریکا نه‌تنها ممکن است، بلکه می‌تواند اجرا شود — و این برای دموکراسی و سنت‌های حقوقی این کشور پیامدهای عمیق و نگران‌کننده‌ای دارد.

چشم‌انداز ۲۰۲۶

در پایان، گرچه مقاله سال ۲۰۲۵ را بسیار تاریک توصیف می‌کند، اشاره دارد که نارضایتی عمومی و مشکلات اقتصادی و اجتماعی باعث شده سخن از امید به تغییر در سال ۲۰۲۶ مطرح شود — مثلاً در انتخابات میان‌دوره‌ای و احتمال کاهش قدرت ترامپ و متحدانش.

«عصر طلایی وحشتناکِ دونالد ترامپ» تصویری از سال ۲۰۲۵ ارائه می‌دهد که در آن:

• روسای ایالات متحده بدون محدودیت ساختاری عمل کردند،

• رفتارهای رادیکال و غیرقانونی کم‌وبیش تطهیر شد،

• نهادهای حامی قدرت نتوانستند مانع اقدامات افراطی شوند،

• و در نهایت، جامعهٔ آمریکا با آسیب‌های عمیق سیاسی، اجتماعی و اخلاقی روبه‌رو شد، آن‌چنان که حتی کسانی که از قبل انتظار بدترین‌ها را داشتند هم از شدت آن شگفت‌زده شدند.

• نویسنده: سوزان ب. گلاسر

  منبع: The New Yorker