ستاره صبح آنلاین، علی صالح آبادی: پزشکیان از ناکارآمدی و بی‌خاصیت بودن شرکت‌های دولتی و خصولتی سخن گفته، اما اقدامی در مورد آن‌ها انجام نداده است. او می‌گوید این شرکت‌ها ضرر می‌دهند، اما پاداش هم می‌گیرند و کار هم نمی‌کنند. مدیران و کارکنان زیادی دارند؛ آن‌ها هم حقوق می‌گیرند و هم پاداش.
یکی از کارهایی که دولت و مجلس باید انجام دهند، این است که حقوق مدیران شرکت‌های دولتی و بنیادها را در یک سامانه قرار دهند تا دسترسی به آن‌ها وجود داشته باشد. علت این است که شرکت‌های دولتی و بنیادها همگی متعلق به مردم هستند. مردم باید بدانند این‌ها چه می‌کنند.
۱. شرکت‌هایی که اکنون زیان‌ده شده‌اند، روی دست دولت مانده‌اند. این شرکت‌ها پیش از انقلاب سودده بودند، اما پس از انقلاب، به دست مدیران دولتی ورشکسته و زیان‌ده شدند و تعدادی از آن‌ها هم در فرایند خصوصی سازی به دست بازاری‌ها افتاد.
۲. جنگ باعث شد هزاران نفر شغل خود را از دست بدهند و بیکار شوند، اما کارکنان دولت و کارکنان نهادها و بنیادها، دست‌نخورده باقی ماندند و پاداش گرفتند.
۳. زیان انباشته دو خودروساز بزرگ، یعنی ایرانخودرو و سایپا، به بیش از ۳۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده است؛ در واقع دولت‌ها برای این دو خودروساز هزینه کرده‌اند تا مدیران و کارکنان آن‌ها صدایشان درنیاید و حقوق و پاداش بگیرند.
۴. تعداد کارکنان ایرانخودرو ۶۱ هزار نفر و تعداد کارکنان سایپا ۳۷ هزار نفر است که در مجموع 108 هزار نفر هستند! دولت برای حفظ مدیران و کارکنان این دو کارخانه، ۳۴۰ هزار میلیارد تومان پول در جیب این دو خودروساز گذاشته است تا خودروی بی‌کیفیت تولید و روانه معابر کنند؛ خودروهایی که دودزا و ناایمن و پرتصادف هستند.
۵. دولت به دلیل تحریم، محاصره دریایی و جنگ، دچار کسری بودجه و تورم مزمن شده است. قدرت خرید شهروندان سقوط کرده است. در چنین شرایطی، دولت و مجلس باید جسارت به خرج دهند و یا بنگاه‌های زیان‌ده را به بخش خصوصی واگذار کنند، یا کارکنان آن‌ها را با ۳۰ سال حقوق بازنشسته و کارخانه‌ها را تعطیل کنند.
نویسنده در دولت اصلاحات، زمانی که آلمان شرقی در س1989فروپاشید، سفری به این کشور داشت. آلمان غربی که فاصله‌اش با آلمان شرقی از زمین تا آسمان بود، پس از اتحاد دو آلمان، کارخانه‌های زیان‌ده آلمان شرقی را که حاصل تفکر سوسیالیستی بودند، به یک مارک به افراد واگذار می‌کرد؛ مشروط بر اینکه حقوق کارکنان را پرداخت کنند و آن‌ها را اخراج نکنند.
پیشنهاد می‌شود تمام کارخانه‌ها و شرکت‌های زیان‌ده به بخش خصوصی رایگان واگذار شوند، با این تضمین که کارکنان را اخراج نکنند و مزایا و حق بیمه آن‌ها را پرداخت کنند.
این اقدامات بهتر از سناریوی یارانه دادن یا کالابرگ دادن است آقایان به جای حرف اقدام کنید.