به گزارش ستاره صبح آنلاین، حادثه سیل ویرانگر ۲۰۲۶ نپال یکی از مرگبارترین فجایع طبیعی سال در منطقه هیمالیا بوده است. ماجرا این بود که در ۲۶ اوت ۲۰۲۶، یک جریان عظیم آب، گل، سنگ و یخ در نزدیکی مرز نپال و تبت به راه افتاد و وارد سامانه رودخانههای Bhote Koshi و Trishuli شد. عامل اصلی، این حادثه فروریختن بخشی از یخچال/توده یخی در ارتفاعات هیمالیا بود؛ بنابراین حادثه فقط یک سیل معمولی ناشی از باران موسمی نبود، بلکه بیشتر به یک سیلاب ناگهانی و جریان آوار یخچالی شباهت داشت.
این سیل ناگهانی فاجعهای بیسابقه بود. شمار قربانیان این حادثه همچنان رو به افزایش است بهطوری که تاکنون مرگ حدود ۱۴۰۰ نفر تأیید شده و ۵۱۳۰ نفر از جمله صدها تبعه خارجی از ۳۵ کشور همچنان مفقودند.
مقامات نپال با وظیفه خطیر بازیابی و شناسایی صدها جسد روبهرو هستند که بسیاری از آنها به شدت در اثر سیل آسیب دیدهاند. در همین حال، خانوادههای مفقودان در بلاتکلیفی دردناکی به سر میبرند زیرا عملیات نجات همچنان ادامه دارد.
برای بازماندگان نیز شرایط به همان اندازه دشوار است. هزاران خانه ویران یا غیرقابلسکونت شدهاند؛ منابع آب آلوده و زیرساختهای حیاتی بهشدت آسیب دیدهاند. آنها اکنون با پیامدهای طولانیمدت این وضعیت روبهرو هستند: یافتن سرپناه، دسترسی به خدمات درمانی، خاکسپاری جانباختگان و در نهایت، بازسازی زندگیشان.
به گزارش فرانس24، مقامات نپال با مشاهده ابعاد گسترده ویرانیها، بیش از پیش به موضوع «عدالت اقلیمی» روی آوردهاند. سهم نپال در انتشار جهانی گازهای گلخانهای بسیار ناچیز است، با این حال این کشور در زمره کشورهایی قرار دارد که بیشترین آسیب را از تغییرات اقلیمی متحمل میشوند. کاتماندو اکنون قصد دارد رویکرد و پیام خود را در عرصه بینالمللی تغییر دهد؛ بدین معنا که به جای درخواست صرف برای کمکهای اضطراری، خواهان دریافت غرامت بابت خسارات و زیانهای ناشی از تغییرات اقلیمی است.