صداوسیما بدون مخاطب
صدا و سیمای ملّی اگر با زبان نرم و در چارچوب درست برای بیدارگری جامعه حرکت نکرد و مرکزی برای اختلاف شد، جایگاهی برای آن شد که گروه کوچکی از آن نفع ببرند و اکثریتی از آن ضرر ببینند، کنار آن صداوسیما کسی قرار نمیگیرد و کسی نمیخواهد این سیما را ببیند و این صدا را بشنود. حالا از رئیسجمهورتا افراد عادی جامعه. اگر در یک جامعهای کسی که تریبونی دارد با زبان درشت با مردم سخن گفت، مردم از آن تریبون فاصله میگیرند. تمام بخشهای حکومتی، باید با زبان نرم و اخلاق حسنه، با مردم سخن بگویند، همانجور که پیغمبر بود.
مذاکره و پیمان
پیغمبر اساس حکومتش را بر پیمان نهاد. پیغمبر در مکه و منا دو پیمان عقبه اول و دوم بست، و با آن دو پیمان هجرت کرد و توانست حکومت را در مدینه تشکیل بدهد. ظاهراً بعضیها از پیمان و مذاکره بدشان میآید. از اینکه توافق شود با یک گروه خوششان نمیآید. میگویند هرچه گفتیم طرف مقابل باید تسلیم محض ما باشد! باید چارچوب اهداف ملی روشن باشد. پیغمبر با مردم مشورت میکرد، ما حاضر به مشورت با مردم و ولینعمتان خودمان نیستیم!
حکومت با رأی مردم
هر کس در این کشور هر سِمَتی دارد، به امانت از طرف مردم دریافت کرده، هیچ کس حاکم نیست، نه از جانب خودش نه از جانب خداوند. هر کس، هر پستی دارد در هر ردهای که هست، از جانبِ مردم است. مردم رأی دادهاند، یا مستقیم رأی دادند، یا غیرمستقیم رأی دادند. با رأی مردم قدرت و حکومت در اختیار افراد مختلف در ردههای مختلف قرار میگیرد. قدرت را مردم در اختیار ما گذاشتهاند، مردم صاحبان این کشور هستند و ما باید با آنها حرف بزنیم و باید از آنها بپرسیم. ما نباید به مردم احترام کنیم؟ یعنی یک اقلیت ناچیز محترمند؟ یک اکثریت بزرگ آنها باز هم کنارند؟
ملی شدن صدا و سیما
صداوسیما نباید ملی شود؟ رسانه را که میشود در اختیار مردم گذاشت. ملت ایران بیاید و حرف بزند، نه یک گروه محدودِ معدود چند نفری که فقط آنها باشند و بقیه هم حوصله نکنند حتی نگاه یا گوش کنند. این که آسان است.
نهادهایی باید فوق جناح باشند، دستگاه اطلاعات، امنیت، صداوسیما و رسانهها،
دستگاه قضا باید فوق جناح باشد. منافع ملی باید اصل باشد، نه منافع جناحی.
دوقطبی سازی
هر روز دوقطبی بیاساس و نادرست در جامعه درست میکنند! یکی فکر میکند اگر از دیپلماسی حمایت کند، معنیاش این است که نمیخواهد از نیروهای مسلح حمایت کند. مگر اینها با هم منافات دارند؟ نیروی مسلح، دیپلماسی، موشک و ... همه برای کشور کار میکنند. پهپاد و مذاکره هم از کشور دفاع میکنند. اگر به یک توافق عزتمندانه و شرافتمندانه برسیم به نفع کشور است.
موفقیت برجام
سال ۹۳ کشورهایی بودند که ایستادند تا مذاکره ایران با ۱+۵ دچار شکست شود، چرا نتوانستند شکست بدهند؟ به دلیل اینکه ما قبل از اینکه به فکر مذاکره با ۱+۵ باشیم، اول به فکر اقتصاد و معیشت مردم بودیم. سال ۹۳ قیمت نفت را از ۱۱۲ دلار به ۳۰ دلار رساندند تا ما تسلیم شویم، تورم شد ۱۵ درصد. رشد اقتصادی سال ۹۱، سالِ قبل از دولت تدبیر و امید منهای ۸.۵ درصد بود در سال ۹۳ شد ۳ درصد. سال ۹۳ تا ۹۶ به طور متوسط رشد اقتصادی ۵ درصد بود؛ تورم متوسط ۱۱ درصد بود، دو سال و چند ماه هم تورم تکرقمی بود. سال ۹۷ دچار جنگ اقتصادی ترامپ شدیم. یعنی در سایه توافق با دنیا اقتصاد ما رشد کرد. دیپلماسی وقتی موفق است که طرف مقابل حس کند که ملت، پشت سر این آقایان هستند.
تنگه امنیت و رونق
تنگه هرمز باید تنگه جنگ نباشد، ما که نمیخواهیم تنگه جنگ درست کنیم و بجنگیم، تنگه هرمز باید تنگه امنیت و پررونق باشد، اگر رونق نداشته باشد و کشتی تردد نکند میخواهیم چه کار کنیم؟ تنگه بیکشتی به چه درد میخورد؟ ما میخواهیم از تجارت بینالملل حمایت کنیم. ما که نمیخواهیم تجارت جهانی را بیرونق کنیم؛ اما در عین حال در این تنگه باید امنیت ما هم مدنظر قرار بگیرد. ما دو کشوریم در دو طرف تنگه. ما سمت شمالیم، آنها سمت جنوب. اگر یک کشتی بخواهد عبور کند که امنیت عمان را تهدید کند یا امنیت ایران را تهدید بکند، این قابل قبول نیست. ما عبور بیضرر را میپذیریم که مقررات بینالمللی هم همین را میگوید.
حمایت از دولت
دولت شرایط سختی دارد، ۱۵ ماه گذشته، از خرداد سال قبل تا امروز، فشار نظامی، اقتصادی بوده، حالا هم که جنگ اقتصادی جدید اضافه شده، بیش از آنچه که بوده، تحریم و تورم است. زیرساختهای ما صدمه دیده، محاصره دریایی علیه ما صورت گرفته است.
زندگی کردن در شرایط فعلی با مشکلات زیادی توأم است، صادرات غیرنفتی و نفتی ما دچار مشکل است، همه یاری کنیم و دولت را کمک کنیم تا بتوانیم از این مسیر سخت عبور کنیم.