به گزارش ستاره صبح آنلاین از تابناک، سخنان اخیر غلامرضا قاسمیان درباره وصیتنامه رهبر شهید انقلاب، بار دیگر او را به کانون حاشیههای رسانهای کشاند. او در سخنانی با طرح این پرسش که «وصیتنامه رهبر انقلاب کجاست، چند نسخه دارد، از بین رفته یا خیر و چرا درباره آن اطلاعرسانی نمیشود؟» خواستار انتشار جزئیات این موضوع در رسانهها شد؛ اظهاراتی که خیلی زود به بستری برای گمانهزنی، شایعهسازی و سوءاستفاده رسانههای معاند تبدیل شد.
مطالبهگری، اگر بر مبنای قانون و از مسیرهای رسمی دنبال شود، نهتنها مذموم نیست بلکه لازمه حکمرانی مطلوب است؛ اما تبدیل موضوعی که هیچ اطلاعرسانی رسمی درباره آن صورت نگرفته به یک پروژه رسانهای، آن هم در شرایطی که کشور با جنگ سنگین روانی و رسانهای دشمنان مواجه است، بیش از آنکه کمکی به شفافیت کند، به تولید ابهام و تشویش افکار عمومی منجر میشود. پرسش اینجاست که نتیجه عملی چنین اظهاراتی چیست؟
این نخستین بار هم نیست که قاسمیان با مواضع جنجالی خود خبرساز میشود. ماجرای اظهارات او در موسم حج و حواشی دیپلماتیکی که به دنبال داشت، هنوز از یادها نرفته است؛ اتفاقی که دستگاه دیپلماسی را ناچار به مدیریت تبعات آن کرد و هزینههایی غیرضروری بر کشور تحمیل شد. اکنون نیز به نظر میرسد همان الگوی حاشیهسازی، این بار با موضوعی حساستر در حال تکرار است.
در روزهایی که دشمنان ایران با تمام توان به دنبال تضعیف اعتماد عمومی و ایجاد شکاف در جامعه هستند، طرح پرسشهایی از این دست، بدون ارائه هیچ مستند یا اطلاع رسمی، دقیقاً در راستای فضایی حرکت میکند که رسانههای معاند برای آن لحظهشماری میکنند. کافی است نگاهی به بازنشر گسترده این اظهارات در رسانههای ضدایرانی انداخته شود تا مشخص شود چه کسانی بیشترین بهره را از این فضاسازی میبرند.
بیتردید نقد و مطالبهگری حق هر شهروندی است، اما میان نقد مسئولانه و حاشیهسازی مرزی روشن وجود دارد. مطالبهای که خروجی آن افزایش شایعات، دامن زدن به بیاعتمادی و دو قطبیسازی جامعه باشد، دیگر در چارچوب نقد سازنده نمیگنجد و بیش از آنکه مسئلهای را حل کند، خود به بخشی از مسئله تبدیل میشود.
جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به آرامش، همدلی و تمرکز بر مسائل اصلی کشور نیاز دارد. هر اقدامی که بدون استناد به اطلاعات رسمی، افکار عمومی را به سمت گمانهزنی سوق دهد و خوراک جنگ روانی دشمن را تأمین کند، شایسته نقد جدی است. در مقطع حساس کنونی، حفظ سرمایه اجتماعی و تقویت انسجام ملی، ضرورتی است که نباید قربانی حاشیهسازیهای بیحاصل شود.