به گزارش ستاره صبح از خبرآنلاین، جعفر توفیقی، وزیر اسبق علوم، معتقد است مهاجرت نخبگان دانشگاهی تنها به دلیل مسائل مالی نیست، بلکه مجموعهای از مشکلات معیشتی، اداری و پژوهشی، انگیزه ماندن را در میان استادان و پژوهشگران کاهش داده است.
او میگوید یکی از مهمترین دلایل مهاجرت، نبود امکانات مناسب برای انجام پژوهش است. استادان و پژوهشگران برای توسعه فعالیتهای علمی خود به تجهیزات و زیرساختهای بهروز نیاز دارند، اما کمبود این امکانات سبب شده بسیاری از آنها برای ادامه مسیر علمی، دانشگاههای خارج از کشور را انتخاب کنند.
توفیقی در کنار این موضوع، وضعیت معیشتی اعضای هیئت علمی را نیز عامل مهمی در افزایش مهاجرت میداند. به گفته او، با وجود اقدام دولت برای بهبود درآمد استادان دانشگاه در سال ۱۴۰۴، اجرای این تصمیم با موانع و بروکراسی مواجه شد و در نهایت به نتیجه نرسید. این اتفاق، به گفته او، باعث ناامیدی بخشی از اعضای هیئت علمی شد.
وزیر اسبق علوم همچنین به فاصله چشمگیر درآمد استادان ایرانی با همتایان خود در کشورهای منطقه اشاره میکند. او میگوید در بهترین شرایط، حقوق یک استاد باسابقه در ایران حتی به هزار دلار هم نمیرسد، در حالی که استادان دانشگاه در برخی کشورهای منطقه بین پنج تا ده هزار دلار حقوق دریافت میکنند و از امکانات رفاهی و پژوهشی بیشتری نیز برخوردارند. به همین دلیل، مقصد مهاجرت بسیاری از نخبگان دیگر تنها کشورهای غربی نیست و کشورهای منطقه نیز به گزینهای جذاب تبدیل شدهاند.
توفیقی در ادامه از روند جذب اعضای هیئت علمی نیز انتقاد میکند و آن را فرسوده، زمانبر و ناکارآمد میخواند. به اعتقاد او، طولانی بودن فرایندهای گزینش و بروکراسی موجود، امید جوانان برای ورود به دانشگاه را کاهش داده و نشاط لازم برای فعالیت علمی را از بین برده است؛ وضعیتی که در نهایت به تشدید مهاجرت نخبگان منجر میشود.